فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بافت پوست اولین سد دفاعی بدن محسوب می‌شود. این بافت، به‌دلیل این‌که سطحی‌ترین بافت بدن است، براثر حوادث متعددی دچار آسیب می‌شود. یکی از ابزارهایی که در پزشکی از آن برای اتصال پیوندهای پوستی استفاده می‌شود منگنه‌های پوستی است. هدف این پژوهش ساخت منگنهٔ پلیمری تخریب‌پذیر پوستی است که بدین‌منظور از روش الکتروریسی به‌عنوان روش جایگزین اکسترودکردن و تزریق در قالب بهره برده شده است. از آزمون‌های فیزیکوشیمیایی برای بررسی خواص الیاف ساخته‌شده استفاده شد. نانوذرات سیلیکای SBA_15 (Santa Barbara Amorphous-15) ساخته‌شده با روش هیدروترمال به‌منظور بهبود خواص مکانیکی الیاف پلیمری اضافه شد. آزمون FTIR برای تعیین حضور نانوذرات در پلیمر به کار برده شد. آزمون BET برای بررسی اندازهٔ حفرات نانوذرات سیلیکای SBA_15 انجام شد و اندازهٔ تخلخل‌ها 77/6 نانومتر به دست آمد که تأییدی بر مزومتخلخل‌بودن نانوذرات است. برای بررسی ریخت‌شناسی الیاف الکتروریسی‌شده و نانوذرات سیلیکای ساخته‌شده، از تصویربرداری میکروسکوپ الکترونی روبشی SEM استفاده شد که مشخص شد میانگین قطر الیاف در محدودهٔ ۴۰۰-۵۰۰ نانومتر و میانگین قطر نانوذرات 18۵ نانومتر است. نتایج حاصل از افزودن نانوذرات سیلیکای SBA_15 به الیاف پلیمری و مقایسهٔ خواص مکانیکی آن با الیاف پلیمری PLGA خالص حاکی از آن بود که افزودن یک درصد نانوذرات سیلیکای SBA_15 به پلیمر از الیاف پلیمری خالص و الیاف دارای 3 درصد نانوذرات سیلیکای SBA_15 خواص مکانیکی بهتری را نشان داده است. هیچ‌یک از گروه‌های آزمون در رشد و تکثیر سلول‌ها ممانعتی ایجاد نکرد.