شرط رعایت تعهدات معاهدات دوجانبه سرمایهگذاری در پرتو رویه داوری بینالمللی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور
doi
10.22106/jlj.2017.29235چکیده
شرط «رعایت تعهدات» اخیراً در تعداد زیادی از معاهدات دوجانبه حمایت از سرمایه گذاری خارجی پیش بینی شده است. سابقه این شرط به پیش بینی آن در اسناد بین المللی حمایت از مالکیت خارجی بر میگردد. در این مقاله تلاش شده است تا مفهوم این شرط در پرتو سوابق درج آن در اسناد بینالمللی و نظریه علمای حقوق بینالملل بررسی شود. علاوه بر این، تفسیر این شرط در رویههای اخیر مراجع داوری بینالمللی نیز حائز اهمیت است. عمدۀ بررسی مراجع داوری بینالمللی پیرامون این شرط، ناظر به امکان اعمال صلاحیت مراجع داوری پیشبینیشده در معاهدات دوجانبه به اختلافات قراردادی میان سرمایهگذار خارجی و دولت میزبان بر اساس مفاد این شرط است. به عبارت دیگر این مـسأله در رویه داوری بینالـمللی مطرح اسـت که آیا بر اساس شرط «رعایت تعهدات» در معاهدات دوجانبه میتوان اختلافات قراردادی را به داوری مندرج در معاهدات دوجانبه ارجاع نمود یا خیر. این مسأله زمانی حائز اهمیت است که قراردادهای سرمایهگذاری خارجی نیز خود حاوی شرط حلوفصل اختلافات است. وضعیت دو شرط حلوفصل اختلاف مندرج در معاهده حمایت از سرمایهگذاری و قرارداد سرمایهگذاری میان سرمایهگذار خارجی و دولت میزبان و به عبارتی تعارض صلاحیت مراجع داوری مندرج در معاهده و قرارداد، مسألهای است که در آرای داوری اخیر مراجع بینالمللی مورد بررسی قرار گرفته است. در این مقاله، این شرط در پرتو رویه داوری بینالمللی مورد بررسی قرار گرفته است.
