مقایسه سیاستهای رشد جمعیت در کشورهای منتخب انگلستان، ایران، چین، آلمان و سوئد
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مرکز تحقیقات سیاستگذاری اقتصاد سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی درمانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران
3 دانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی درمانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران
4 دانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی درمانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران
doi
10.22038/mjms.2023.25939چکیده
مقدمه: رشد جمعیت بهعنوان یک پدیده اجتماعی، تحتتأثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است. کاهش نرخ باروری در بسیاری از کشور، بهعنوان یکی از بزرگترین عواملی محسوبمیشود که تغییرات جمعیتی را تحتتأثیر قرار دادهاند. هدف این پژوهش، مقایسه برنامههای رشد جمعیت در کشورهای منتخب است. روش کار: این پژوهش یک مرور سیستماتیک با استفاده از منابع علمی معتبر بعد از سال 2020 با کلید واژههای (سیاستهای رشد جمعیت، کنترل جمعیت، مهاجرت، مرخصی زایمان) است. نتایج: سوئد با اتخاذ سیاستهای جامع و حمایتهای گسترده، توانسته است نرخ باروری را به سطح جایگزینی نزدیک کند. در عوض، کشورهایی نظیر ایران و چین هنوز در راستای بهبود نرخ باروری و مواجهه با چالشهای جمعیتی کار خواهند داشت. همچنین، آلمان و انگلستان با چالشهای مشابهی روبهرو بوده و تلاش مداوم برای تقویت حمایت از خانوادهها را ادامه دادهاند. نتیجه گیری: برای ارائه الگوی مؤثر برای سیاست رشد جمعیت، میتوان از رویکردهای مؤثر و اصول اساسی زیر استفادهکرد: تعیین اهداف و استراتژیهای واضح، تأمین منابع مالی و نهادی، ترویج فرهنگ فرزندآوری و تشویق به داشتن فرزندان، تسهیل دسترسی به خدمات بهداشتی و مراقبت از کودکان، استفاده از سیاستهای مهاجرتی هوشمند، توسعه برنامههای آموزشی و فرهنگی