مدیریت انتظامی بحرانهای اجتماعی مبتنی بر فرماندهی و کنترل
نویسندگان
1 عضو هیئتعلمی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا، تهران، ایران
2 عضو هیئتعلمی دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران،
doi
چکیده
ناآرامیهای اجتماعی یکی از مظاهر و نمودهای بحرانهاست و نیروی انتظامی در چنین شرایطی بهمثابه اصلیترین نهاد نظامبخش، بهعنوان نیروی مقدم برای کنترل بحران اقدام مینماید و چنانچه هدایتگری عملیاتهای انتظامی بهصورت هوشمندانه و مبتنی بر فرماندهی و کنترل انجام نپذیرد اثرات جبرانناپذیری را در مدیریت وضعیت خواهد داشت، هدف این تحقیق شناخت تواناییهای این سامانه است که میتواند فرمانده بحران را در اتخاذ تصمیمهای اثربخش و به هنگام یاری نماید. روش این پژوهش از حیث نوع کاربردی و از حیث روش، پیمایش است، جامعه آماری پژوهش، فرماندهان ناجا هستند که مجموعاً 185 نفر میباشند، حجم نمونه با استفاده از فرمول نمونهگیری کوکران، 125 نفر تعیین شده است. همچنین روایی پرسشنامه برای فرضیه اول، توسط آلفای کرونباخ 76/0 برای فرضیه دوم، 79/0 و برای فرضیه سوم، 81/0 به دست آمد. در پردازش و تحلیل دادهها از نرمافزار آماری Excell و Spss و آزمون T تک نمونهای و برای تعیین اولویت مؤلفهها از آزمون فریدمن استفاده شده است. نتایج بهدستآمده بیانگر آن است که فرماندهی و کنترل به ترتیب بیشترین اثرگذاری را در هماهنگی و هدایت عملیات، پردازش اطلاعات و تشخیص بهموقع بحران دارد. وحدت فرماندهی در زمان مواجهه با بحرانهای اجتماعی، تشخیص بهموقع بحران، نمایش وضعیت نبرد، فراهم نمودن موقعیت تصمیمگیری و فراهم نمودن آگاهی وضعیتی، مهمترین وظایف فرماندهی و کنترل برای مدیریت انتظامی بحرانهای اجتماعی هستند.