طراحی یک سامانه دارورسان مبتنی بر گرافن اکسید پیوندخورده با پلیمر برای کورکومین: بهینه‌سازی با RSM و مطالعه سمیت سلولی

نویسندگان

1 دکتری داروسازی، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استاد، گروه شیمی، دانشکده‌ علوم پایه، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران

doi
10.30501/jamt.2023.384889.1268
چکیده

در این پژوهش، بیونانوکامپوزیت گرافن اکسید پیوندخورده با یک پلیمر مشتق از سلولز طبیعی (CCG) تهیه شد و کارایی آن به‌عنوان حاملی هدفمند برای بارگذاری داروی ضدسرطان کورکومین مطالعه شد. همچنین، ویژگی‌های سطحی و ساختاری CCG با آنالیزهای FESEM، BET و FTIR بررسی شد. روش سطح پاسخ (RSM) و طرح کامپوزیت مرکزی برای بهینه‌سازی عوامل مؤثر شامل pH، زمان تماس و غلظت اولیه دارو بر درصد جذب دارو روی کامپوزیت استفاده شد. نتایج حاصل از طراحی کامپوزیت مرکزی نشان داد که مدلی درجه‌دوم با ضریب تعیین 9845/0 و 0001/0 > p برای برازش داده‌های تجربی مناسب است و بیشینه جذب (70 درصد) در شرایط    6 = pH، زمان تماس 60 دقیقه و غلظت اولیه 20 میلی‌گرم بر لیتر پیش‌بینی شد. درصد رهایش دارو از نانوحامل‌ CUR@CCG در6/5 = pH به میزان چشمگیری بیش از 4/7 = pH بود که اثربخشی سامانه در محیط سلول سرطانی را نشان می‌دهد. اثر سمّیت سلولی CUR، CCG و CUR@CCG روی دو رده سلولی سالم (MCF 10A) و سرطانی (MDA-MB 231) پستان به روش MTT بررسی شد. اثر سمّیت سلولی CUR@CCG در غلظت 96 میکروگرم بر میلی‌لیتر و در زمان 24 ساعت بر سلول‌های MDA-MB 231 در حدود 45 درصد و کمی کمتر از CUR آزاد (50 درصد) بود. براساس نتایج، بیونانوکامپوزیت CCG می‌تواند به‌عنوان نانوحاملی زیست‌سازگار و هدفمند در داروی ضدسرطان CUR استفاده شود.