بررسی تأثیر شدتهای مختلف چرای دام بر کمیت و کیفیت تولید مراتع وکربن خاک در منطقة خبر بافت
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی طبیعت، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.
2 دانشیار گروه مهندسی طبیعت، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.
3 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فسا، فسا، ایران
doi
10.22034/jdmal.2022.560409.1392چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات کمیت و کیفیت تولید مراتع زیر چرای دام بر کربن خاک بوتهزارهای نیمهخشک انجام شد. در سه منطقه قرق، چرای متوسط و چرای شدید 3 ترانسکت 100 متری با فاصله 50 متر از هم انداخته و در طول هر ترانسکت 10 پلات مستقر شد. برای مقایسه شدتهای مختلف چرایی از نظر متغیرهای کربن خاک، تولید سالانه، پروتئین، دیواره سلولی منهای همیسلولز و انرژی متابولیسمی از تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون حداقل اختلاف معنیدار بهرهگیری شد. ارتباط کربن خاک و تولید سالانه با شاخصهای کیفیت تولید با آزمون همبستگی پیرسون بررسی شد. تحلیل واریانس نشان داد که مناطق قرق، چرای متوسط و چرای شدید از نظر تولید سالانه، پروتئین، انرژی متابولیسمی و دیواره سلولی منهای همیسلولز اختلاف معنیداری با یکدیگر دارند (p<0.05)، اما اختلاف معنیداری بین سه منطقه از نظر کربن خاک مشاهده نشد. تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که در منطقه قرق، تولید سالانه با شاخصهای کیفیت تولید رابطه مثبت و معنیدار و در منطقه چرای شدید رابطه منفی و معنیداری دارد (p<0.01). رابطه معنیداری کربن خاک و تولید سالانه (p<0.05) و شاخصهای کیفیت تولید (p<0.05) در منطقه قرق مشاهده شد. در منطقه چرا، کربن خاک با تولید رابطه مثبت و معنیداری ضعیفی دارد (p<0.05). گونه Artemisia aucheri به ترتیب با شاخص اهمیت 0.158 و 0.275 مهمترین گونه در مناطق قرق و چرای متوسط بود و گونه Bromus tectorum با شاخص اهمیت 0.358 مهمترین گونه در منطقه چرای شدید بود. تولید سالانه و کیفیت تولید شاخصهای مناسبی برای پیشبینی نوسان کربن خاک در عملیات مدیریتی نیستند، زیرا این متغیرها عکسالعمل متفاوتی نسبت به مدیریت چرا نشان دادند. با توجه به تأثیر مدیریت چرا بر دیگر کارکردهای بومنظام، برای مدیریت پایدار بومنظامهای مرتعی، پیشنهاد میشود ارتباط کمی و کیفی تولید با دیگر کارکردهای مرتعی نیز بررسی شود.