تحلیل آیندهنگر پیشرانهای موثر بر گسترش انرژیهای تجدیدپذیر در برنامه هفتم توسعه با رویکرد سیاستگذاری
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت فناوری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی. تهران. ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت فناوری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی. تهران. ایران.
doi
10.22034/jmi.2025.518546.3199چکیده
برنامه هفتم توسعه جمهوری اسلامی ایران ابزاری کلیدی برای دستیابی به اهداف بلندمدت اقتصادی، اجتماعی و علمی محسوب میشود. برنامه هفتم توسعه جمهوری اسلامی ایران در انرژیهای تجدیدپذیر، تلاش دارد تا با بهکارگیری ظرفیتهای علمی و فناورانه، بسترهای لازم برای تحقق توسعه پایدار و افزایش توانمندیهای ملی را فراهم کند. پژوهش حاضر، با هدف شناسایی پیشرانهای موثر جهت اجرای موثر برنامه هفتم توسعه در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر بر پایه روش تحلیل اثرات متقاطع می باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از حیث روش پیمایشی در سطح اکتشافی صورت گرفته است. در پژوهش حاضر با استفاده از مطالعات کتابخانهای پیشرانها شناسایی شده و از نرم افزار میک مک جهت بررسی تاثیرگذاری و تاثیرپذیری پیشرانها بر یکدیگر بهره گرفته شده است. 40 عامل از طریق مطالعات کتابخانه ای شناسایی و طبقه بندی شده که در 5 گروه به تایید خبرگان رسیده است و درجه اهمیت آنها توسط خبرگان بین 0 تا 3 در نظر گرفته شد. خبرگان پژوهش شامل پژوهشگران و اساتید دانشگاهی بودند که در حوزه سیاستگذاری و حکمرانی تجربه علمی و عملی داشتند. برای نمونهگیری از روش هدفمند گلوله برفی استفاده شد که یک روش نمونهگیری غیر تصادفی است. پیشرانهای شناسایی شده عبارت است از: (1) فناوریها (2) سیاستها و حمایتها (3) اقتصادی و تجاری (4) محیط زیست و منابع طبیعی (5) مدیریت و بهینهسازی انرژی. لذا سیاستگذاران و دستگاههای اجرایی می توانند با در نظر گرفتن ابعاد فوق، برنامه هفتم توسعه در حوزه علم و فناوری را به طور موثری اجرا نمایند.