بررسی عوامل مؤثر بر افزایش گرایش اعضای هیئت‌علمی دانشگاه افسری امام علی (ع) به فعالیت‌های پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای فلسفه تعلیم و تربیت، مدرس دانشگاه افسری امام‌علی(ع)، تهران، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر باهدف شناسایی عوامل مؤثر بر افزایش گرایش اعضای هیئت‌علمی به فعالیت‌های پژوهشی و ارائه مدل مفهومی انجام شد. این پژوهش ازنظر «ماهیت و اهداف» از نوع تحقیقات کاربردی است؛ روش تحقیق در این مطالعه توصیفی – همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل 84 نفر از اعضای هیئت‌علمی دانشگاه افسری امام علی (ع) و به‌صورت سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه 5 بعدی و 41 گویه‌ای بود که روایی آن توسط اساتید خبره و پایایی آن با آلفای کرونباخ تائید گردید. جهت تحلیل داده‌‌ها از آمار توصیفی، آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون کولموگروف اسمیرنوف، آزمون F (تحلیل واریانس یک‌طرفه) و رگرسیون چند متغیره گام‌به‌گام استفاده شد. نتایج تحلیل نشان داد که بین عوامل اقتصادی، شخصی، اجتماعی، ارتقای شغلی و ارتقای علمی و گرایش اعضای هیئت‌علمی به فعالیت‌های پژوهشی رابطه مثبت وجود دارد. واحد­های ذی‌ربط باید نسبت به اعطای تسهیلات مناسب به اعضای هیئت‌علمی‌ خود اقدام نماید، شرایط شرکت در سمینارها و کنفرانس‌ها را فراهم نمایند، وجود شرایط مناسب برای انجام چنین فعالیت‌هایی که فلسفه وجودی دانشگاه نیز آن را اقتضاء می‌کند موجب افزایش گرایش اعضای هیئت‌علمی ‌به فعالیت‌های پژوهشی خواهد شد.