تأثیر روش سنتز شیشه زیستفعال بر جریانیابی و پایداری ساختاری خمیرهای تزریقپذیر تهیه شده از آن
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی مواد، شیمی و پلیمر، مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی بوئینزهرا، بوئینزهرا، قزوین، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی مواد و شیمی، مجتمع آموزش عالی فنی و مهندسی اسفراین، اسفراین، خراسان شمالی، ایران
doi
10.30501/jamt.2023.376241.1259چکیده
هدف از این پروژه، بررسی اثر روش سنتز پودر شیشه زیستفعال بر خصوصیات جریانیابی و پایداری ساختاری خمیرهای تهیه شده از آن میباشد. سنتز شیشه زیست فعال 45S5 به روش ذوبی و سل-ژل صورت گرفت. خصوصیات رئولوژیکی، تزریق پذیری، مقاومت به آبشوئی و رفتار تشکیل رسوب کلسیم فسفاتی در محیط شبیهسازیشده بدن بعد از 21 روز، با بهرهگیری از روشهای طیفسنجی جذب نوری، طیفسنجی گسیل اتمی و برانگیختگی به کمک پلاسما و میکروسکوپ الکترونی روبشی مورد بررسی قرار گرفت و درنهایت آزمون سمّیت سلولی و بررسی وابستگی آن به غلظت یونهای رهایش یافته از خمیرهای مختلف انجام شد. پودر شیشه زیست فعال تهیه شده به روش ذوبی، غیرمتخلخل با اندازه سطح ویژه حدود 3 مترمربع بر گرم بود؛ درصورتیکه پودر تهیه شده به روش سل-ژل، متخلخل و اندازه سطح ویژه آن، حدود 12 مترمربع بر گرم بود. در خمیر تهیه شده با شیشه سل-ژل مقدار تنش تسلیم، ویسکوزیته و تیکسوتروپی نسبت به نمونه تهیه شده به روش ذوبی بیشتر بود، همچنین نیروی تزریق حدود 5 برابر افزایش یافت. استفاده از شیشه سل-ژل منجر به تشکیل خمیرهایی با مقاومت آبشوئی کمتر شد؛ بهطوریکه سرعت انحلال و رهایش یونها از خمیر حاوی شیشه سل-ژل بیشتر از نمونه مشابه با شیشه ذوبی بود. افزایش سطحویژه پودر منجر به تشکیل سریعتر لایه آپاتیتی روی سطح نمونهها شد؛ اما میزان تکثیر سلولی بهدلیل بالا بودن غلظت یونها در محیط، کاهش یافت.
