تأثیر هشت هفته تمرینات سرعتی تکراری در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر رکورد شنای شناگران نخبه دختر
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تربیت بدنی و علوم ورزشی (فیزیولوژی ورزشی)، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی (فیزیولوژی ورزشی)، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی(توانبخشی جسمانی)، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدفازتحقیق حاضر،بررسیتأثیرهشتهفتهتمرینات سرعتی تکراریدرشرایطهایپوکسی و نورموکسی بر رکورد شنای شناگران نخبه دختر می باشد. تحقیق حاضر بر روی 30 شناگر نخبه دختر انجام گرفت که بصورت تصادفی در سهگروه10نفری شامل دو گروه تجربی(هایپوکسی و نورموکسی)و یک گروهکنترلقرار گرفتند. برنامه تمرینی برای هر دو گروه تجربی به مدت هشت هفته و هر هفته شامل دو جلسه تمرین با ارگومتر شنا و سه جلسه تمرین در استخر دنبال شد. پروتکل تمرینی برای دو گروه با شدت و مدت زمان یکسان (9 کوشش30 ثانیه ای با شدت 80 درصد حداکثر اجرا، همراه با دو دقیقه استراحت بین هر کوشش) بر روی ارگومتر شنا طراحی گردید، با این تفاوت که تمرینات گروه تجربی اول در شرایط هایپوکسی معادل 14 درصد fio2 انجام گردید. گروه کنترل در این مدت، فقط به اجرای 5 جلسه تمرین عادی شنای خود پرداختند. نتایج با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس در سطح معنی داری 05/0 p≤ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هشت هفته تمرینات سرعتی تکراری باعث بهبود رکورد شنای 100متر(013/0=P) و شنای 200متر (009/0=p) در شرایط هایپوکسی نسبت به نورموکسی می شود.