فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پرخاشگری معمولاً به رفتاری اطلاق می شود که قصد آن صدمه رساندن جسمانی یا زبانی به فرد دیگر یا نابود کردن دارایی افراد است که کیفیت زندگی  بیماران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. درمان هیجان­مدار و می­تواند نقش مؤثری در بهبود علائم روان­شناختی داشته باشد؛ لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان هیجان­مدار  بر کیفیت زندگی، قدرت ایگو انجام شد.روش‌کار: این مطالعه به روش نیمه­تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو‌ماهه با گروه کنترل بود. جامعه مورد نظر تمامی مراجعه کنندگان دارای نوجوان پرخاشگر مراجعه کننده به کلینیک روانشناسی شهر تهران در سال 1402 بود. حجم نمونه مورد بررسی با مراجعه به جدول Cohen تعیین شد. به این طریق که در سطح اطمینان 95 درصد، اندازه اثر 30/0 و توان آماری 83/0، برای هر گروه 12 نفر تعیین شد. اما از آن­جایی که احتمال ریزش برخی نمونه­ها وجود داشت و هم­چنین در جهت تعمیم‌پذیری بیشتر نتایج، حجم نمونه در هر گروه 15 نفر تعیین شد. در مرحله اول به شیوه نمونه­گیری در دسترس 30 نفر انتخاب و این 30 نفر در گام دوم به صورت تصادفی ساده (به شیوه قرعه کشی) در گروه آزمایش (15 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند.نتایج: نتایج مطالعه حاکی از تأثیر روش هیجان­مدار بر ابعاد کیفیت زندگی  و قدرت ایگو بود (001/0>P.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، متخصصین فعال در حوزه نوجوانان و خانواده می­توانند در درمان این افراد استفاده از روش­های هیجان­مدار را در کنار سایر درمان­ها مدنظر قرار دهند.