تأثیر شش هفته تمرین هوازی بر سطوح پلاسمایی لیپوکالین 2، انسولین و مقاومت به انسولین در موش های نر دیابتی شده با استرپتوزوتوسین

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه الزهرا، تهران ، ایران

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه اصفهان، اصفهان ، ایران

3 دانشیار فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی دانشگاه بیرجند، بیرجند ، ایران

4 دکتری فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی دانشگاه بیرجند ، بیرجند ، ایران.

doi
چکیده

لیپوکالین2 یک آدیپوکاین است که با چاقی، دیابت نوع دوم و مقاومت به انسولین ارتباط نزدیکی دارد. پژوهش حاضر اثر تمرین هوازی بر سطوح پلاسمایی لیپوکالین2، انسولین و مقاومت به انسولین در موش های نر دیابتی را بررسی می­کند. تعداد 30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 12 هفته­ای با وزن 180 تا 240 گرم به طور تصادفی به 3 گروه تمرین دیابتی، کنترل دیابتی و کنترل سالم تقسیم ­شدند. موش­های گروه تمرین دیابتی به مدت شش هفته و پنج روز در هفته برای 40 دقیقه با سرعت 20متر در دقیقه و شیب پنج درجه، تمرین استقامتی انجام دادند. تمام موش­ها 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی و پس از 12 ساعت ناشتایی بیهوش و خون گیری شدند. سطوح پلاسمایی لیپوکالین2 و انسولین به روش الایزا اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی انجام شد. آزمون تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که شش هفته تمرین هوازی منجر به افزایش معناداری در سطح پلاسمایی لیپوکالین2 )003/0=(P و کاهش معنادار شاخص مقاومت به انسولین ( 007/ 0P=) در گروه تمرین دیابتی شد. در حالی که تغییرات معناداری در سطوح انسولین در گروه تمرین دیابتی نسبت به گروه کنترل دیابتی (587/0=P) دیده نشد. این پژوهش نشان داد که شش هفته تمرین هوازی ممکن است از طریق افزایش سطح لیپوکالین2 و کاهش مقاومت به انسولین در بهبود اختلالات متابولیکی در بیماری دیابت نقش داشته باشد.