اثر هشت هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی FGF21 ، آپولیپوپروتئین A-1 و نسبت LDL-C به HDL-C در زنان چاقd

نویسندگان

1 کارشناس ارشد گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران

2 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران

4 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر اثر هشت هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی FGF21، آپولیپوپروتئین A-1 و نسبت LDL-C به HDL-C در زنان چاق بود. به­همین منظور 20 زن چاق (سن97/1±25/30 سال، قد 06/0±61/1 متر، وزن 67/6±29/85 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 91/1±72/32 کیلوگرم بر متر مربع به طور تصادفی به 2 گروه تمرین هوازی و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی ها در گروه تجربی فعالیت هوازی را با شدت 60-75 درصد ضربان قلب هدف به مدت  8 هفته، هفته ای سه روز و زمان 30 تا 45 دقیقه انجام دادند. آزمون آنالیز واریانس در اندازه گیری مکرر جهت تجزیه و تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفت. تفاوت معنادار در سطح 05/0> p پذیرفته شد. نتایج تحقیق نشان داد که سطوح سرمی FGF21 در گروه تمرین در دوره 8 هفته بعد از فعالیت افزایش معناداری یافته است (008/0 = P) ، اما این افزایش در مقایسه با گروه کنترل معنادار نبود. همچنین سطوح سرمی APO A-1 در گروه تمرین در دوره 8 هفته بعد از فعالیت افزایش معناداری یافته است (021/0 = P) ، اما این افزایش در مقایسه با گروه کنترل معنادار نبود. نسبت LDL-C به HDL-C در دوره 8 هفته بعد از فعالیت هوازی کاهش معنادارییافت (011/0 = P). با توجه به نتایج بالا این احتمال وجود دارد که تمرینات هوازی بتواند از طریق افزایش احتمالی FGF21و همچنین کاهش نسبت LDL-C به HDL-C در جلوگیری از بسیاری از بیماریهای مرتبط با چاقی سودمند باشد.