ارزیابی سطوح مختلف شوری آب آبیاری بر شاخص‌های رشد و برخی ترکیبات آنزیمی و بیوشیمیایی گونه شور (.Salsola imbricata L)

نویسندگان

1 استادیار مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران،

2 کارشناس ارشد مدیریت و کنترل بیابان، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

3 دانشیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه یزد، یزد، ایران.

4 استادیار گروه زیست شناسی دانشگاه یزد

5 دانشیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه یزد، یزد، ایران.

doi
10.22034/jdmal.2021.131909.1299
چکیده

به سبب اهمیت گونه‌های شورپسند، پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر شوری بر ویژگی‌های رشدی و آنزیمی گونه شور به‌عنوان یکی از گونه‌های مهم شورپسند برای احیاء اراضی شوری در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار و 7 تیمار شوری شامل 3، 10، 20، 30، 40، 50 و 60 dS/m در گلخانه تحقیقاتی مرکز ملی تحقیقات شوری انجام شد. در این مطالعه صفت‌هایی از قبیل طول ساقه، طول ریشه، نسبت طول ریشه به ساقه، قطر یقه، تعداد شاخه فرعی، پروتئین، کاتالاز، پراکسیداز و پرولین ارزیابی شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که سطوح مختلف شوری بر تمامی صفات مورد مطالعه، به‌جز پراکسیداز معنی‌دار است. افزایش سطوح مختلف شوری از 3 تا 60 dS/m سبب کاهش معنی‌دار طول ساقه به میزان 20%، طول ریشه به مقدار 30%، نسبت طول ریشه به ساقه به میزان 11%، قطریقه 38% و تعداد شاخه فرعی در بوته به مقدار 29%­ شد. افزایش شوری از تیمار 3 تا 40 dS/m سبب کاهش 30% در میزان پروتئین شد، اما با افزایش شوری تا سطح 50 و 60 dS/m به میزان 26.7­% پروتئین محلول کل افزایش یافت. نتایج تحلیل فعالیت‌های آنزیمی نشان می دهد که افزایش شوری سبب افزایش معنی‌دار میزان کاتالاز، پراکسیداز و پرولین شده است، به طوری که بالاترین این ترکیبات در شوری 60 dS/m دیده می‌شود.