مروری بر انواع روشهای ساخت بتن خودترمیم
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، پژوهشکده فناوری نانو و مواد پیشرفته، پژوهشگاه مواد و انرژی، مشکین دشت، البرز، ایران
2 استادیار، پژوهشکده فناوری نانو و مواد پیشرفته، پژوهشگاه مواد و انرژی، مشکین دشت، البرز، ایران
3 دانشیار، پژوهشکده سرامیک، پژوهشگاه مواد و انرژی، مشکین دشت، البرز، ایران
doi
10.30501/jamt.2022.287519.1177چکیده
بتن بهدلیل استحکام، دوام و هزینه نسبتاً پایین، مادهای است که در سراسر جهان، کاربرد بسیاری در ساختوساز دارد. بااینحال، ترک برداشتن و تخریب بتن، حتی در ابتدای عمر آن، اجتنابناپذیر است. ازاینرو، قطعاً به تعمیر و ترمیم نیاز دارد. با توجه به اینکه بتن، در بیشتر موارد، بدون پوشش در محیط استفاده میشود و شرایط محیطی در طول عمر آن بسیار مؤثر است، استفاده از روشهایی برای افزایش دوام و طول عمر آن الزامی به نظر میرسد. براساس آمار بهدستآمده از مقالهها، پژوهشها، آزمایشها و مشاهدات عینی، گاهی هزینه تعمیر و ترمیم سازه، از هزینه ساخت آن هم بیشتر است. ترکهای بتنی، دلیل اصلی کاهش عمر سازههای بتنیاند. بنابراین، از نظر اقتصادی، مقرونبهصرفهتر است که بهجای اینکه ترکهای کوچک را پس از ایجاد ترکهای بزرگ ترمیم کنیم، از رشد ترکهای کوچک در لحظه ظهورشان جلوگیری کنیم. بدینمنظور، بهترین راهکار این است که مواد ترمیمکننده، از قبل، برای بهبود ترکهای زودرس، به بتن اضافه شوند که اصطلاحاً به این روش «خودترمیمی» گفته میشود. ازاینرو، بتن خودترمیم در جهان، بهویژه در سالهای اخیر، جایگاه ویژهای در صنعت ساختوساز یافته است. در مقاله حاضر، تعدادی از این روشها بررسی و با هم مقایسه میشوند تا مشخص شود که کدام روش قابلیت صنعتیشدن بیشتری دارد.
