تأثیر دو هفته دوره کاهش حجم تمرینات بر برخی فاکتورهای جسمانی و شاخص های کاتابولیکی و آنابولیکی دوندگان مرد تمرین کرده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی پردیس ارس دانشگاه تهران، جلفا، ایران
3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استاد فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر دوره کاهش 70 درصدی تمرینات بر قدرت، توان وضعیت کاتابولیکی و آنابولیکی دوندگان بود. 14 دونده مرد با میانگین سنی 06/4 ± 50/23 سال، قد 95/5 ± 21/178، درصد چربی 16/3 ± 93/9 داوطلبانه شرکت کردند. بعد از آزمون اول تمرینات فزاینده 8 هفتهای شروع شد. آزمون دوم بعد از هفته هشتم گرفته شد. به دنبال آن، فاز کاهش حجم تمرین شروع شد. گروه تیپر دوره 14 روزه کاهش 70 درصد حجم تمرین را سپری کردند و گروه کنترل با همان بار قبلی، تمرینات را ادامه داد. پس از 14 روز آزمون سوم در شرایطی مشابه گرفته شد برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنیداری (05/0P<) استفاده شد. نتایج نشان داد در گروه تیپر قدرت و توان طی دوره کاهش حجم تمرین بهبود معنیداری دارد (05/0P<). سطوح پلاسمایی غلظت استراحتی تستوسترون و کورتیزول، نسبت تستوسترون به کورتیزول طی دوره تیپرینگ تغییرات معنیدار نداشت (05/0P>). دوره کاهش 70 درصدی حجم تمرینات دوندگان 14 روز قبل از مسابقه، میتواند علاوه بر رفع خستگی؛ فاکتورهای قدرت و توان را بهخوبی توسعه دهد که این مستقل از تغییرات شاخصهای کاتابولیکی و آنابولیکی است.