مقایسه ی تأثیر تمرینات هوازی و ترکیبی بر پاسخ آندوتلیالی در مردان سالمند

نویسندگان

1 دانشیار، فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار، فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 کارشناسی ارشد، فیزیولوژی ورزشی ، دانشکده تربیت بدنی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه­ی آثار تمرینات هوازی و ترکیبی بر پاسخ آندوتلیالی در مردان سالمند می­باشد. برای این منظور تعداد 21 نفر مرد سالمند داوطلب سالم غیرورزشکار در محدوده­ی سنی 80-60 سال انتخاب و به صورت تصادفی به 3 گروه تجربی تمرینات هوازی، تمرینات ترکیبی و گروه کنترل تقسیم­بندی شدند. برنامه تمرینی هوازی شامل راه رفتن یا دویدن با شدت 60-50% حداکثر ضربان قلب بیشینه به مدت 45 دقیقه، هفته­ای 3 جلسه بود. آزمودنی­ها در گروه دوم پس از اجرای 22 دقیقه تمرینات مقاومتی با وزنه، سه دوره با 12-10 تکرار در هر جلسه و با شدت 60-40% یک تکرار بیشینه و زمان استراحت 90-60 ثانیه و 22 دقیقه تمرینات هوازی، با شدت 60-50% حداکثر ضربان قلب بیشینه شرکت نمودند. گروه کنترل تا پایان پژوهش مداخله­ای دریافت نکردند. خون­گیری در آغاز و پایان 48 ساعت پس از اتمام تمرینات در شرایط تجربی اجرا شد. یافته‌‌های این پژوهش نشان داد که سطوح ICAM-1 در گروه هوازی (9/39%، 02/0=P) و ترکیبی (68/45%،02/0=P) با کاهش معنی‌دار همراه بوده، اما اختلاف بین گروه­ها معنی‌دار نمی­باشد ) (05/0P>). مقادیر وزن، درصد چربی و شاخص توده­ی بدنی، سطوح TC و TG در دو گروه تجربی کاهش معنی‌داری یافته است (05/0P<). در نهایت تمرینات هوازی و ترکیبی با کاهش در sICAM-1 سرم همراه است. اگر چه این کاهش، در نتیجه­ی تمرینات ترکیبی ممکن است بیش از تمرینات هوازی به تنهایی باشد.