تأثیر استفاده از بندسارهای سنتی بر ویژگیهای خاکی در منطقه جنوب سبزوار
نویسندگان
1 استاد دانشکدة منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد، ایران.
3 دانشجوی دکتری آبخیزداری، دانشکدة منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 دانشآموختة کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران.
doi
10.22034/jdmal.2021.535788.1345چکیده
در بسیاری از مناطق کمآب ایران ازجمله نواحی غربی خراسان، از دیرباز مردم برای حفاظت از خاک و آب تلاشهای زیادی داشته و تجربههای ارزشمندی بهدست آوردهاند. بهره گیری از این تجربهها در ساخت بندسارها به استفاده بهینه از منابع آب و خاک منجر شده و میتواند به بومیسازی عملیات حفاظت خاک و آب و افزایش کارایی آنها کمک کند. بندسار با کنترل سرعت جریان آب موجب تهنشینی ذرات معلق سیلاب میشود که علاوه بر حاصل خیزی خاک، موجب تقویت سفرههای آب زیرزمینی، احیاء پوشش گیاهی و مهار بیابانزایی میشود. پژوهش حاضر به بررسی اثر استحصال سیلاب بندسارهای جنوب شهرستان سبزوار، بر روی حاصل خیزی خاک به دو صورت میدانی و آزمایشگاهی پرداخته است. بدین منظور در محدوده مورد بررسی، پنج منطقه دارای بندسار در نظر گرفته شد و در هر یک از محلهای منتخب سه نیمرخ در داخل بندسار و سه نیمرخ در خارج آن به عمق cm 60 حفر شد. از سه عمق 20-0، 40-20 و cm40-60 نمونهبرداری انجام شد. سپس نمونهها برای تعیین درصد مواد آلی خاک، مقدار N، P و K به آزمایشگاه منتقل شد. درپایان نتایج حاصل از آزمایشها بهوسیله آزمونهای دانکن و t مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که عناصر حاصل خیزی خاک مانند مقدار کربن آلی، N کل، P و K در داخل بندسارها با خارج از آنها متفاوت است و اغلب در داخل بندسارها بیشتر از خارج آنهاست. هرچند این تفاوت در برخی از مناطق معنیدار نیست ولی در کل میتوان نتیجه گرفت که بندسار موجب افزایش حاصلخیزی خاک شده است.