اثر سرعت سردکردن در انحلال کامل و زمان پیرسازی بر ریزساختار و سختی سوپرآلیاژ IN718 تولید شده به روش ذوب گزینشی با لیزر (SLM)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، پژوهشکده سرامیک، پژوهشگاه مواد و انرژی، مشکیندشت، البرز، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی مواد، دانشکده فنی و مهندسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، البرز، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه صنایع و معادن ایران، تهران، تهران، ایران
4 استادیار، پژوهشکده سرامیک، پژوهشگاه مواد و انرژی، مشکیندشت، البرز، ایران
doi
10.30501/jamt.2020.224723.1080چکیده
آلیاژ IN718 نوعی سوپرآلیاژ پایه نیکل با استحکام بالاست که بیشتر در دماهای متوسط و شرایط کاری خورنده استفاده میشود. در پژوهش حاضر، نمونههای تولید شده باروش ذوب گزینشی با لیزر (SLM) در دمای 1040 سلسیوس و زمان 120 دقیقه، محلولسازی شدند. پس از انحلال، نمونهها در سه محیط سردایش آب، هوا و کوره خاموششده با درِ باز، سردایش شدند. در انتها، نمونهها در سه شرایط استاندارد به مدت زمان 48 و 72 ساعت پیرسازی شدند. برای بررسی تأثیر نرخ سرمایش پس از انحلال و زمان پیرسازی، بر مشخصه رسوبات و ریزساختار نمونهها، از میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FESEM)، پراش پرتو ایکس (XRD) و آزمون سختیسنجی استفاده شد. نتایج نشان داد که افزایش زمان پیرسازی در شرایط ثابت محلولسازی، کسر حجمی و اندازه فازهای ثانویه را افزایش میدهد. همچنین، کاهش سرعت سردکردن در مرحله محلولسازی، به افزایش سختی نمونهها در مرحله پیرسازی منجر میشود. درنهایت، با افزایش زمان پیرسازی، بیشترین سختی نمونه، 794 ویکرز بدست آمد.