اثر روش آماده‌سازی سطح زیرلایه فولاد زنگ‌نزن 304 بر فرایند پوشش‌دهی پلیمرهای رسانای پلی‌پیرول/پلی‌آنیلین و بهبود مقاومت به خوردگی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد خوردگی و حفاظت مواد، گروه مهندسی مواد، دانشکده فنی و مهندسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، تهران، ایران

2 استادیار، گروه مهندسی مواد، دانشکده فنی و مهندسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، تهران، ایران

3 دانشیار، پژوهشکده چرخه سوخت هسته‌ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای، تهران، تهران، ایران

doi
10.30501/jamt.2021.244156.1117
چکیده

در این پژوهش، تأثیر آماده‌سازی سطح زیرلایه فولاد زنگ‌نزن 304، بر فرایند پوشش‌دهی پلیمرهای رسانای پلی‌پیرول/پلی‌آنیلین و نیز مقاومت به خوردگی در حضور پوشش، بررسی شد. آماده‌سازی سطح زیرلایه فولاد زنگ‌نزن 304 به روش‌های الکتروپولیش، سنباده دستی و سندبلاست انجام شد. از میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و دستگاه‌ زبری‌‌سنجی (Roughness Tester) برای بررسی ریخت‌شناسی سطح نمونه‌ها استفاده شد. فرایند پوشش‌دهی پلیمرهای رسانای دولایه‌ای پلی‌پیرول/پلی‌آنیلین به‌مدت 900 ثانیه با تکنیک پتانسیواستات در ولتاژ 900+ میلی‌ولت انجام شد. مطالعات خوردگی، با استفاده از آزمون‌های امپدانس الکتروشیمیایی و پلاریزاسیون پتانسیودینامیکی، در محلول 5/3 درصد وزنی سدیم کلرید انجام شد. بر اساس نتایج آزمون پول-آف (pull-off)، با آماده‌سازی سطح به روش سنباده دستی، حداکثر چسبندگی پوشش به زیرلایه، با مقدار تنش کششی 67/0 مگاپاسکال، حاصل شد. زیرلایه‌ آماده‌شده به این روش، با مشخصات مقاومت پلاریزاسیون 18428 اهم سانتی‌متر مربع، چگالی جریان خوردگی 7-10 × 78/1 آمپر بر سانتی‌متر مربع و پتانسیل 080/0- ولت نسبت به الکترود استاندارد کالومل، بهترین رفتار خوردگی را نشان داد.