بررسی وضعیت برگاب در تاغ Haloxylon persicum Bunge)) و اسکنبیل (Calligonum comosum L'Hér) و نقش آن ها بر حفاظت خاک
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده ی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند
2 استادیار، دانشکده ی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند
3 دانشیار، دانشکده ی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری، دانشکده ی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند
doi
10.22092/wmrj.2022.358432.1468چکیده
مقدمه و هدفبحران آب بیش از سایر عاملهای زیستی و محیطی موجب کاهش تولید بومنظامهای گیاهی بهخصوص در اقلیم خشک میشود. بههمین دلیل، ارزیابی و سنجش باران اهمیت بیشتری پیدا می کند، بهخصوص در مناطق خشک و نیمهخشک که رطوبت خاک عامل محدود کننده و مؤثر بر تولیدات گیاهی است (صادقی و عطارد 2014). اینکه چه نسبتی از بارش به برگاب تبدیل میشود بستگی به سه ویژگی مهم خصوصیتهای گیاهی، ویژگیهای بارش و شرایط تبخیر دارد (گریتس و همکاران 2010). هدف پژوهش حاضر تأثیر اندازه و شدت بارش و درصد تراکم تاجپوشش گونه های اسکنبیل و تاغ بر اندازه و درصد برگاب آنها در شرایط اقلیمی بیرجند در بازهی زمانی (مهر 1398 تا خرداد 1399) می باشد که براساس آن میتوان گونه ای که در طرحهای حفاظت خاک بهتر عمل می نماید انتخاب نمود.مواد و روشهااین پژوهش در سال آبی از مهر 1398 تا خرداد 1399در غرب شهر بیرجند در پردیس دانشکدهی کشاورزی و منابعطبیعی واقع در 5 کیلومتری جادهی کرمان انجام شد. این منطقه در ''63 '21 º 59 شرقی و ''21 '43 º 32 شمالی قرار گرفته است. میانگین باران سالانهی منطقه در دورهی 50 ساله 170/8 میلیمتر است (درخشان و همکاران 2014). در این پژوهش اندازهی ربایش تاجی گونههای تاغ و اسکنبیل بررسی شد. از هر گونهی تاغ و اسکنبیل چهار تکرار با تراکم پوشش تاجی کم تا زیاد انتخاب شد. درصد انبوهی تاجپوشش گونه ها با در نظرگرفتن قطر بزرگ و کوچک درختچه اندازه گیری شد. از ظروف سینی شکل با ابعاد 30×30 سانتیمتر برای جمعآوری آب باران زیر هر گونه استفاده شد. همچنین، برای محاسبهی مساحت مؤثر تاجپوشش گونهها از سطح تاجپوشش آن ها در فصل پاییز تا بهار به صورت عمودی تصویربرداری شد. برای تجزیهوتحلیل داده ها از آزمون های همبستگی، تحلیل وایازی و تجزیهی واریانس یک طرفه (ANOVA) استفاده شد. کلیه آزمونهای آماری بهوسیلهی نرم افزار SPSS انجام شد و نمودارها بهوسیلهی نرم افزار اکسل رسم شد.نتایج و بحث اسکنبیل، گونه ای مقاوم به خشکی بوده و در تپه های شنی و زمینهای بسیار سبک در بیابان های خشک گسترش یافتهاست. نتایج بررسی این گونه در نهالستان دانشکدهی کشاورزی نشان داد بیشترین حجم برگاب با اندازهی 15/6 میلی متر مربوط به فصل بهار است. همچنین بین اندازهی بارش و اندازهی برگاب براساس ضریب همبستگی پیرسون در سطح 0/01 همبستگی مثبت معنیدار وجود دارد (0/93=R2). بین شدت بارش و اندازهی برگاب در سطح 0/05 همبستگی مثبت معنیدار وجود دارد (0/79=R2). بین شدت بارش و درصد برگاب درسطح 0/01 همبستگی مثبت معنیدار وجود دارد (0/87=R2). تاغ بهدلیل پایینبودن ظرفیت (پتانسیل) اسمزی، در جذب رطوبت خاک توانایی زیادی دارد. براساس ضریب همبستگی پیرسون بین ویژگیهای بارش و برگاب رابطهی معنی داری وجود دارد. نتایج نشان داد بین اندازهی بارش و اندازهی برگاب و درصد انبوهی تاجپوشش گونه و اندازهی برگاب در سطح 0/05 همبستگی مثبت معنیدار وجود دارد (به ترتیب 0/78=R و 0/71=R). همچنین بین درصد برگاب با هیچکدام از ویژگیهای بارش رابطهی معنی داری وجود ندارد.نتیجهگیری و پیشنهادهابیشترین اندازهی برگاب مربوط به گونهی اسکنبیل 15/6 میلی متر و کمترین مربوط به گونهی تاغ 1/2 میلی متر است. براساس نتایج به دست آمده، بیشترین درصد برگاب گونه ی تاغ 46% در بهمنماه و کمترین 10% در آذرماه است (p≤0/05). با توجه به اینکه گونهی تاغ دارای برگاب بیشتری است سبب میشود آب بیشتری جذب تاج پوشش شده و آب کمتری به زمین برسد، ازاینرو برای جلوگیری از سیل و فرسایش خاک مناسب تر می باشد.