عبدالغفار نجمالدوله؛ گذر از جغرافیای سنتی به نوین در دورۀ قاجاریه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهران
doi
10.22059/jihs.2019.283625.371490چکیده
جغرافیا از جمله علومی است که در دورۀ حکومت قاجاریه مورد توجه طبقۀ روشنفکر و نخبۀ جامعۀ آن روز ایران قرار گرفت و به عنوان یکی از دروس فرعی در برخی از مدارس این دوره همچون دارالفنون و توسط معلمان دروس ریاضیات و مهندسی به شکل نوینی و با رویکردی کاربردی تدریس میشد. تألیفات نجمالدوله در این علم نقشی بسیار تأثیرگذار در گذار از شکل سنتی به نوین آن، که یکی از ویژگیهای اصلی علم این دوره است، ایفا کرد. البته قبل از وی کتبی چند در هند و ایران در این علم اساساً به شکل ترجمه از زبانهای دیگر به فارسی و به صورت چاپ سنگی منتشر شده است که در توجه و گسترش این علم به شکل نوین بیتأثیر نبودهاند. اما تألیفات نجمالدوله باعث رونق و توجه بیشتر به این علم در شکل نوین آن شد. هدف این پژوهش بررسی علم جغرافیا در دورۀ قاجار و نقش تألیفات جغرافیایی نجمالدوله در پایهگذاری جغرافیای نوین در ایران دورۀ حکومت قاجاریه است