تحلیل عوامل موثر بر انتقال فناوری سوئیچ در صنعت پرداخت الکترونیک؛ مطالعه موردی: یکی از بانکهای کشور
نویسندگان
1 گروه مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmi.2023.409527.2993چکیده
توسعه صنعت خدمات مالی و بانکداری، به واسطه بهرهمندی از زیرساختهای فناوری اطلاعات و ارتباطات از قبیل سوئیچ پرداخت الکترونیک سرعت یافته و روزانه عمدهی تراکنشهای مالی در شبکه پرداخت کشور از این طریق تبادل مییابد. این توسعه با وابستگی بانک به شرکتهای ارائهدهنده خدمات سوئیچ همراه بوده و چالشهایی را در این صنعت ایجاد نموده است. لذا در اختیار داشتن این فناوری زیرساختی، از اولویتهای فعالین این صنعت محسوب می شود. در موارد متعدد تلاشهای انجام شده به منظور دستیابی به این فناوری از طریق انتقال فناوری، با شکست مواجه شده است. هدف از انجام این پژوهش شناسایی عوامل موثر بر انتقال فناوری سوئیچ پرداخت الکترونیک و بررسی میزان اثر و رتبه بندی این عوامل میباشد. این پژوهش به روش آمیخته و در بخش کیفی به روش تحلیل مضمون و در بخش کمی به روش تحلیل عاملی تاییدی، انجام شده است. در این راستا با مطالعه ادبیات پژوهش و مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان صنعت و با استفاده از روش تحلیل مضمون، 23 مضمون شناسایی و در قالب شبکه مضامین دستهبندی گردید. در ادامه با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی، اثرگذاری تمامی عوامل مورد تایید و اولویتبندی انجام پذیرفت. بر اساس نتایج این پژوهش، از میان عوامل سازمانی، اولویت پروژه، از عوامل دانشی، سطح فناوری، از عوامل فردی، ساختارهای ذهنی و از عوامل نهادی، عامل زیرساختهای ارتباطی عمومی، بیشترین میزان تاثیر را بر انتقال موفق فناوری سوئیچ دارند.