اثربخشی طرحواره درمانی بر رفتارهای خوردن، اضطراب و کاهش وزن افراد چاق
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات محده عربی
2 گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 گروه روانشناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
doi
10.22038/mjms.2023.25340چکیده
مقدمه چاقی به یک نگرانی جدی برای سلامت عمومی تبدیل شده است که عوامل خطر زیادی را به دنبال خواهد داشت؛ این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر رفتارهای خوردن، اضطراب و کاهش وزن افراد چاق انجام شد. روش کار روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل با یک دوره آزمون پیگیری بود. از جامعه آماری بیماران مبتلا به چاقی منطقه 2 شهرستان تهران در سال 1400 ، تعداد 45 نمونه به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند و طرحواره درمانی بر گروه آزمایش اعمال شد. یافتههای مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه رفتارهای خوردن (ون اشتراین و همکاران، 1986)، اضطراب (اسپیلبرگر و همکاران، 1970) و دستگاه سنجش وزن جمعآوری شد و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج یافتههای پژوهش نشان داد که میانگین نمرات پسآزمون و آزمون پیگیری رفتارهای خوردن، اضطراب و وزن در گروه آزمایش کاهش پیدا کرد و نتایج تحلیل واریانس نشان داد که طرحواره درمانی بر بهبود رفتارهای خوردن، اضطراب و وزن بیماران مبتلا به چاقی اثربخش است (01/0 p<). نتیجه گیری پیشنهاد می شود برای بهبود رفتارهای خوردن، اضطراب و کاهش وزن افراد چاق از طرحواره درمانی استفاده شود.
