فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رونق فعالیت­های گردشگری در هرمنطقه، برآمده از برنامه­ریزی و خط­مشی­هایی است که برای آن منطقه تدوین می­شود. فرایند برنامه­ها و طرح­های توسعه­ی گردشگری مبین راهبردها، رویکردها، سیاست­ها و خط­مشی­های کشورهای گوناگون نسبت به مقوله­ی گردشگری است. در ایران نگاه فن سالارانه برنامه­ریزان شهری باعث شده است که این طرح‌ها شهر را به‌عنوان مرکز جمعیت، تجارت، حمل‌ونقل و... دیده‌اند، اما شهر به‌عنوان یک مرکز گردشگر پذیر دیده نشده است.طرح­های توسعه شهری در ایران کارکرد مناسب و مورد انتظار برنامه ریزان، مدیران شهری و مردم نبوده و گردشگری در این طرح­ها نقش پررنگی ندارند. این تحقیق در پی تحلیل نگاه فن سالارانه این طرح­ها و اثرات آن بر ضعف گردشگری در شهرها است.با توجه به اهداف پژوهش، نوع تحقیق کاربردی با روش توصیفی- تحلیلی و از مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته، ابزار پرسشنامه و مشاهدات محیطی با تأکید بـر روش سه سوسازی است. جهت تحلیل داده‌ها و اطلاعات گردآوری‌شده از تحلیل‌های کمی و کیفی بهره گرفته شد. نتایج ابعاد سه‌گانه نشان داد که نگاه فن سالارانه و تکنوکرات در طرح‌های شهری، گردشگری را به حاشیه رانده و پتانسیل‌های گردشگری شهری را کمرنگ نموده و منجر به از دست رفتن هویت‌های اصلی جاذبه‌های گردشگری شده است. شایسته است که جهت توسعه گردشگری شهری از نگاه فنی و تکنوکراتی محض به آن دوری جست و نظریات سایر متخصصان دیگر را نیز لحاظ نموده و گردشگری شهری را به‌عنوان ابزاری جهت توسعه پایدار شهری در نظر داشت.کلیدواژه‌ها: فن سالارانه، طرح‌های شهری، گردشگری، گردشگری شهری، سه سوسازی