فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف اختلال تعادل در افراد دارای اُتیسم شایع است و می‌تواند به‌عنوان یکی از ویژگی‌های اصلی این اختلال محسوب شود. به‌طوری‌که این افراد طیفی از ناپایداری‌های وضعیتی را نشان می‌دهند؛ بنابراین مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر تحریک الکتریکی فرا جمجمه ای مخچه و قشر پیش پیشانی جانبی خلفی بر تعادل ایستای کودکان دارای اختلال اُتیسم متوسط انجام گرفت.مواد و روش‌ها در این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون، ۳۶ کودک ۷ تا ۱۰ ساله مبتلا به اُتیسم متوسط در سنندج به‌صورت هدفمند انتخاب و در 4 گروه ۹ نفره شامل تحریک واقعی قشر مخچه، تحریک واقعی DLPFC، تحریک ساختگی مخچه و تحریک ساختگی DLPFC قرار گرفتند. مراحل پژوهش شامل پیش‌آزمون، مداخله و پس‌آزمون بود. در پیش‌آزمون، شرکت‌کنندگان 3 بار به‌مدت ۳۰ ثانیه روی صفحه نیرو ایستادند. مداخله طی 2 هفته، در ۱۰ جلسه ۲۰ دقیقه‌ای انجام شد و ۲۴ ساعت پس از آخرین جلسه، پس‌آزمون اجرا شد. داده‌ها با آزمون تی وابسته و تحلیل کوواریانس تک‌متغیری بررسی شدند.یافته‌ها نتایج نشان داد tDCS مخچه و DLPFC بر جابه‌جایی قدامی‌خلفی و مرکزی جانبی مرکز فشار کودکان دارای اختلال اُتیسم متوسط تأثیر معناداری دارد (0/05>P). نتایج حاکی از این بود که در اثر tDCS مخچه و DLPFC جابه‌جایی قدامی‌خلفی و مرکزی جانبی مرکز فشار کودکان دارای اختلال اُتیسم متوسط کاهش معناداری یافت، اما دیگر نتایج مطالعه حاضر حاکی از این بود که تأثیر بین tDCS مخچه و DLPFC بر جابه‌جایی قدامی‌خلفی و مرکزی جانبی مرکز فشار کودکان دارای اختلال اُتیسم متوسط تفاوت معناداری ندارد (0/05<P).نتیجه‌گیری با‌توجه‌به نتایج به‌دست‌آمده مبنی بر اثرگذاری tDCS مخچه و DLPFC بر تعادل ایستای کودکان دارای اختلال اُتیسم متوسط، این تمرینات به‌عنوان برنامه‌ای مقرون‌به‌صرفه، دردسترس و مؤثر جهت بهبود تعادل کودکان دارای اختلال اُتیسم متوسط پیشنهاد می‌شود.