مطالعه تطبیقی سیاستهای توسعه همکاریهای فناورانه کره جنوبی و ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، مدیریت، خوارزمی، تهران ، ایران
2 عضو هیئت علمی دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی
3 استادیار پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران
4 استادیار پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران.
5 استادیار گروه سیاستگذاری علم و فناوری، پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/jmi.2023.376793.2875چکیده
ایجاد تقاضا برای محصولات فناورانه، تأمینمالی نوآوری، برونسپاری تحقیق و توسعه و... ازجمله اقدامات اثرگذار شرکتهایبزرگ در تعامل با شرکتهای دانشبنیان است.از سوی دیگر شرکتهای دانشبنیان نیز با توانایی علمی و فنی خود میتوانند نقش مؤثری را در تأمین نیازهایفناورانه شرکتهای بزرگ ایفا نمایند. بااینحال، تعامل این شرکتها به دلایل مختلف بامشکلاتی روبهروست و همکاری این دو رکن اقتصاد دانشبنیان ایران با جایگاه مطلوب خود فاصله دارد.دراینمیان، سیاستهای دولت میتواند نقش بهسزایی در تسهیل این ارتباطات داشتهباشد. یکی از دولتهایی که با تصویب قانون همکاریهای متقابل سودمند شرکتهای بزرگ با شرکتهای کوچک و تشکیل وزارتخانه شرکتهای کوچک و متوسط و استارتآپها قدمهای موثری برای توسعه تعامل بین شرکتها برداشته، کشور کرهجنوبی است. این تحقیق، با تحلیل مقایسهای و بامطالعه تطبیقی سیاستهای توسعه همکاریهای فناورانه کرهجنوبی و ایران و تقسیم ابزارهای سیاستی این دو دولت در سه دسته ابزار شامل ابزارهای تحریک تقاضا، ابزارهای تحریک عرضه و ابزارهای بهبود زیرساخت همکاری ،به دنبال راهکارهایی بهمنظور توسعه این همکاریها در ایران است. تمرکز بر ابزارهای تحریک عرضه و زیرساخت های همکاری در ایران چشم گیر است لکن بر خلاف کشور کره جنوبی که ابزارهای مهمی را برای تحریک تقاضا به کار گرفته است خلا جدی در ابزارهای تحریک تقاضا در کشور ایران وجود دارد.