مطالعات فازی، ریزساختاری و رفتار شکست اتصال فاز مایع گذرا در آلیاژ نایمونیک 75 در دماهای مختلف
نویسندگان
1 گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، مرکزی، ایران
2 گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، مرکزی، ایران
3 گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، مرکزی، ایران
4 گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، مرکزی، ایران
doi
10.30501/jamt.2020.223401.1082چکیده
در این پژوهش، فرایند اتصال فاز مایع گذرا، روی آلیاژ نایمونیک 75، توسط لایه واسط AWS BNi-2، به ضخامت 32 میکرون، مورد بررسی قرار گرفت. فرایند اتصال فاز مایع گذرا، در سه دمای مختلف 1050، 1100 و 1150 درجه سلسیوس، به مدت 60 دقیقه، انجام شد. از پراش پرتو ایکس، برای شناسایی مشخصات فازهای بورایدی در اتصال، استفاده شد. نتایج آزمونها برای آلیاژ نایمونیک 75، نشان داد که زمان و درجه حرارت، تأثیر قابل مشاهدهای، روی تشکیل فازهای بورایدی، مانند بوراید کروم و بوراید نیکل دارد. همچنین، استحکام برشی این اتصالات، اندازه-گیری شد. نتایج، حاکی از آن است که ساختار اتصال، از سه منطقه انجماد همدما، منطقه انجماد غیرهمدما و منطقه متأثر از نفوذ، تشکیل شده بود. نواحی متأثر از نفوذ نیز، با افزایش دما، از بین رفت و همگنسازی نسبی، در اتصالات، ایجاد گردید. نتایج حاصل از استحکام برشی، نشان داد با افزایش دمای اتصالدهی، از 1050 به 1150 درجه سلسیوس، استحکام برشی، از 63 به 152 مگاپاسکال، افزایش یافت. بررسی سطوح شکست اتصالات در آلیاژ نایمونیک 75، نشان داد که با افزایش دمای اتصال، حالت شکست، از ترد به نیمه ترد و در نهایت، نرم، تغییر مییابد که این موضوع، ناشی از کاهش ترکیبات بینفلزی و ساختار یوتکتیکی است.