سنجش رضایت گردشگران از کیفیت اقامتگاه‌های گردشگری روستایی با استفاده از شاخص CSM مطالعه موردی(اقامتگاهای گردشگری روستایی استان تهران)

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای رشته جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 استاد، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22054/tms.2021.39057.2124
چکیده

به‌طور طبیعی، افزایش رضایت گردشگران از ظرفیت و کیفیت تاسیسات اقامتی و تفریحی با رشد گردشگری نسبت مستقیم دارد. در همین زمینه، هدف تحقیق حاضر، بررسی وضعیت رضایت‌مندی گردشگران از کیفیت اقامتگاه‌های گردشگری استان تهران در قالب 6 شاخص کیفیت زیرساخت و خدمات بهداشتی و درمانی،کیفیت زیرساخت و خدمات رفاهی و پذیرایی،کیفیت زیرساخت و خدمات رفاهی و پذیرایی،کیفیت امنیت،کیفیت منابع سرزمینی،کیفیت زیرساخت فیزیکی وکیفیت بهداشت محیطی است. جامعه آماری تحقیق را گردشگران روستایی در 6 مرکز اقامتی روستایی تشکیل می‌دهند که تعداد نمونه‌های تخمین‌زده مورد نظر 160 نفر بدست آمد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و شاخص CSM تجزیه‌و‌تحلیل شد. نتایج تحقیق بیانگر این است که میزان رضایت‌مندی گردشگران روستایی در متغیر کیفیت منابع سرزمینی بیشتر از دیگر بخش‌ها بوده است.