اثربخشی تمرینات جسمانی و ورزشی در کاربران کاشت حلزون شنوایی: یک مرور نظاممند
نویسندگان
1 گروه علوم ورزشی، پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران.
2 گروه شنوایی شناسی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3 گروه آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
4 گروه آسیبشناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.6.3399چکیده
مقدمه و اهداف کاشت حلزون شنوایی یک مداخله مؤثر برای توانبخشی شنوایی در افراد دارای کمشنوایی حسیعصبی شدید تا عمیق است. بااینحال این جراحی میتواند منجر به ایجاد یا تشدید اختلالات تعادل و دهلیزی شود. انجام تمرینهای جسمانی، حرکتی و توانبخشی دهلیزی، بهویژه تمرینهای متمرکز بر تعادل نقش مهمی در بهبود عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی این افراد دارد. هدف این مرور نظاممند، بررسی شواهد علمی مربوط به اثربخشی چنین مداخلاتی در کاربران کاشت حلزون بود.مواد و روشها این مرور نظاممند براساس دستورالعملهای پریزما و چارچوب PICO (جمعیت/بیمار، مداخله، مقایسه، پیامد) انجام شد. جستوجوی جامع در پایگاههای بینالمللی وب آو ساینس، اسکوپوس، اِمبیس، پرو کوئست، اسپورت دیسکاس، کاکرین، پابمد، مدلاین، تیلور و فرانسیس و پایگاههای فارسی مگیران و مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی برای مطالعات منتشرشده بین ژانویه ۲۰۱۵ تا آگوست ۲۰۲۵ بدون محدودیت زبانی انجام شد. مطالعات واجد شرایط شامل کارآزماییهای بالینی کنترلشده، مطالعات شبهتجربی، طرحهای پیشآزمون پسآزمون، موردشاهدی و گزارش موردی بودند که بر روی گیرندگان کاشت حلزون با پیامدهای مرتبط با تعادل، الگوی راه رفتن یا عملکرد حرکتی انجام شده بودند. ارزیابی کیفیت مطالعات با استفاده از چارچوب GRADE (سیستم درجهبندی و ارزیابی کیفیت شواهد و توصیهها) و ابزارهای استاندارد بررسی شد.یافتهها از ۴۹۲۰ مقاله، 11 مطالعه معیارهای ورود را داشتند. شرکتکنندگان از کودکان تا بزرگسالان با کمشنوایی شدید تا عمیق و فرهنگهای متنوع بودند. رایجترین مداخلات شامل تمرینات تعادلی ایستا/پویا (۲۰/۹ درصد)، راهرفتن/جابهجایی (۱۶/۳ درصد) و چشم ـ دست / بینایی حرکتی (۱۴ درصد) بود. همچنین تمرینات چندحسیدهلیزی، مهارتی اختصاصی و کاردرمانی مهارتهای ظریف به کار رفتند. اغلب مطالعات بهبود معنادار تعادل، کاهش علائم دهلیزی و ارتقای کیفیت زندگی را گزارش کردند. مهمترین محدودیتها، حجم نمونه اندک و پیگیری کوتاه بود.نتیجهگیری شواهد موجود، اثربخشی برنامههای توانبخشی جسمانی، حرکتی و دهلیزی را در بهبود عملکرد حرکتی، تعادل و کیفیت زندگی کاربران کاشت حلزون تأیید میکند. انجام پژوهشهای گستردهتر با کیفیت بالاتر و پیگیری طولانیتر برای ارائه راهنماییهای بالینی دقیقتر توصیه میشود.
