مقایسه اثر خستگی مزمن ناشی از بار تمرینات و مسابقات فوتبال بر کینماتیک فرود بازیکنان سالم و با سابقه جراحی رباط صلیبی قدامی
نویسندگان
1 گروه تندرستی و توانبخشی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران.
2 گروه تندرستی و توانبخشی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.6.3403چکیده
مقدمه و اهداف پایش مؤلفههای کینماتیکی تنه، زانو، ران و مچ پا یکی از راههای مؤثر در پیشبینی آسیب اولیه و ثانویه رباط صلیبی قدامی است. ازاینرو هدف تحقیق حاضر مقایسه اثر مزمن خستگی ناشی از تمرینات و مسابقات فوتبال برروی برخی مؤلفههای کینماتیکی زانو و مچ پا بین بازیکنان فوتبال با و بدون سابقه جراحی رباط صلیبی قدامی است.مواد و روشها در این پژوهش، ۲۰ بازیکن فوتبال دارای سابقه جراحی رباط صلیبی قدامی و ۲۰ بازیکن بدون سابقه جراحی از لیگ برتر استان تهران بهصورت هدفمند انتخاب شدند. میانگین سنی، وزنی و قدی شرکتکنندگان بهترتیب ۲۲/۹۳±۳/۷۴ (سال)، ۲/۹۴±۷۳/۹۶ (کیلوگرم) و ۰/۰۳ ± ۱/۷۶ (متر) بود. برای ارزیابی، مؤلفههای کینماتیکی شامل حداکثر زاویه والگوس زانو، حداکثر میزان خم شدن زانو و حداکثر زاویه دورسیفلکشن مچ پا در حین اجرای الگوی پرش ـ فرود جفت پا با استفاده از دستگاه شتابسنج IMU اندازهگیری شدند. دادهها طی نیمفصل پایانی مسابقات جمعآوری شد و خستگی بازیکنان نیز با استفاده از شاخص اصلاحشده بورگ ارزیابی شد. سپس دادهها با استفاده از آزمون آنووای 2 طرفه تجزیهوتحلیل شدند.یافتهها نتایج تحقیق نشان داد در انتهای فصل مسابقه، مؤلفههای کینماتیکی حداکثر والگوس زانو در بازیکنان سالم و بازیکنان با سابقه جراحی و حداکثر خم شدن زانوی بازیکنان با سابقه جراحی تفاوت معنیداری وجود دارد (0/05≥P). همچنین در سایر مؤلفههای کینماتیکی نتایج معنیداری مشاهده نشد (0/05≥P).نتیجهگیری بهطورکلی تجزیهوتحلیل دادههای تحقیق نشان میدهد خستگی ناشی از مسابقات و تمرینات فوتبال در انتهای فصل میتواند برکاهش حداکثر خم شدن زانوی بازیکنان با سابقه جراحی رباط صلیبی قدامی و افزایش والگوس زانوی بازیکنان هر دو گروه تأثیر بگذارد. علاوهبرآن میزان والگوس زانو در بازیکنان با سابقه جراحی بهطورکلی از افراد سالم در حین فرود بیشتر بود. همچنین زاویه والگوس زانو در بازیکنانی که سابقه جراحی رباط صلیبی قدامی داشتند، بهطورکلی در پیشآزمون و پسآزمون بیشتر از بازیکنان سالم بود.