تأثیر تنوع روشهای الکتروشیمیایی بر خواص ابرخازنی لایه نازک گرافناکسید احیاشده به روش الکتروشیمیایی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، پردیس دانشکده فنی، دانشگاه تهران، تهران، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، پردیس دانشکده فنی، دانشگاه تهران، تهران، تهران، ایران
doi
10.30501/jamt.2020.185410.1031چکیده
در تحقیق حاضر، با استفاده از روشهای ارزان و سازگار با محیط زیست، گرافن اکسید (GO)، روی فوم اکسید نیکل، رسوب نشانی شد. سپس، ورقه های نازک GO، با روش های مختلف الکتروشیمیایی ولتامتری چرخهای (CV)، کرونوآمپرومتری و کرونوپتانسیومتری، احیا شدند. تأثیر روشهای مختلف رسوب نشانی نیز بر خصوصیات ساختاری، مورفولوژی و ابرخازنی لایه نازک ERGO، با استفاده از پراش اشعه ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، طیفسنجی رامان، ولتامتری چرخهای و گالوانواستاتیک شارژ و دشارژ (GCD)، مورد بررسی قرار گرفت. تشکیل ERGO توسط هر سه حالت، با استفاده از الگوهای پراش اشعه ایکس، تأیید شد و تغییرات قابل ملاحظهای نیز در ساختار و مورفولوژی لایه نازک ERGO، به علت حالت های مختلف رسوبنشانی، مشاهده گردید. سپس، خواص ابرخازنی لایه نازک ERGO، در الکترولیت M KOH 1 مورد مطالعه قرار گرفت و مشاهده شد که حداکثر مقدار ظرفیت خازنی برای حالت های ولتامتری چرخهای، روشهای کرونوآمپرومتری و کرونوپتانسیومتری، به ترتیب، 1380، 1259 و 1995 فاراد بر گرم است که به طور کامل، در توافق با نتایج سطح ویژه و امپدانس است. نتایج، نشان داد که روش جریان ثابت، بهترین روش در احیای گرافن اکسید است و بیشترین گروه های عاملی احیا شده و بیشترین دانسیته نواقص و چروکیدگی صفحات را به خود اختصاص می دهد. در نتیجه، این روش، می تواند جایگزین روش های شیمیایی، برای احیا گرافن اکسید شود و ضعف عمده روش های شیمیایی را که استفاده از مواد سمی در احیا است، برطرف کند.