تقارن راهرفتن در کمردرد، پس از پی آر پی و دیسککتومی: گزارش موردی
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.6.3396چکیده
مقدمه و اهداف تزریق پلاسمای غنی از پلاکت بهعنوان مداخلهای نوین، توجه زیادی را به خود در حیطه درمان کمردرد جلب کرده است، هرچند شواهد بیومکانیکی کافی درخصوص تأثیر آن بر بیومکانیک راه رفتن وجود ندارد؛ بنابراین هدف از گزارش موردی حاضر تحلیل 3 بعدی بیومکانیک سیمتری راه رفتن در یک فرد مبتلا به کمردرد مزمن به دنبال دیسکتومی و تزریق پلاسمای غنی از پلاکت بود.مواد و روشها پژوهش حاضر بهصورت مطالعه موردی بر روی یک بیمار مرد ۳۸ ساله، 1 سال پس از دیسککتومی ناحیهL5–S1 و با استفاده از سیستم آنالیز حرکت 3 بعدی و صفحات نیرو از پای راست و چپ، ۷ روز پس از تزریق پلاسمای غنی از پلاکت انجام شد. متغیرهای کینماتیکی و کینتیکی اندام تحتانی شامل دامنه حرکتی و نیروی عکسالعمل زمین در 3 بعد، استخراج و میزان شاخص تقارن بین 2 پای آزمودنی برآورد شد.یافتهها تحلیلها نشان داد بیشترین عدم تقارن در دامنه حرکتی در مفصل زانو در صفحه فرونتال و همچنین در صفحه ترانسورس در زانو و مچ پا مشاهده شد. در مقابل، بیشترین تقارن در مفصل ران، در صفحه ترانسورس در فاز نوسان به دست آمد. همچنین، میزان نیروی عکسالعمل زمین، در راستای داخلیخارجی تفاوت قابلتوجهی بین دو پا نشان داد. درحالیکه در راستاهای عمودی و قدامیخلفی شاخص تقارن در این پارامتر قابلقبول بودند.نتیجهگیری نتایج نشان داد علیرغم وجود تقارن نسبی در برخی متغیرهای بیومکانیکی، عدم تقارن قابلتوجهی در برخی صفحات حرکتی و راستاهای نیرو، بهویژه در مفصل زانو و راستای داخلیخارجی نیروهای عکسالعمل زمین، طی راه رفتن پس از تزریق پلاسمای غنی از پلاکت وجود دارد.