حذف متیلنبلو از آب به کمک جاذب کائولن اصلاح شده با پلیمر زئین
نویسندگان
1 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، مجتمع آموزش عالی گناباد، گناباد، خراسان رضوی، ایران
doi
10.30501/jamt.2020.220054.1073چکیده
در مطالعه حاضر عملکرد کامپوزیت کائولن- زئین ساخته شده در مقایسه با کائولن خالص در جذب سطحی آلاینده رنگی متیلن بلو مورد بررسی قرار گرفت. برای ساخت جاذب مذکور، میکروذرات کائولن به روش اختلاط محلول با پلیمر طبیعی زئین پوشش دهی شد. کامپوزیت کائولن- زئین، به کمک آزمون طیف سنجی مادون قرمز (FTIR)، پتانسیل زتا و تعیین اندازه ذرات، ارزیابی شد و نتایج حاصل، صحت پوشش دهی ذرات کائولن با زئین را تأیید کرد. بررسی اثر pH بر ظرفیت جذب متیلن بلو، نشان داد که با افزایش pH، میزان جذب، افزایش یافته است. تغییرات بازده جذب با زمان، در غلظتهای مختلف از جاذب، بررسی شد. نتایج حاصل نشان داد که فرایند جذب در شرایط بهینه (غلظت جاذب اصلاحشده 6/0 گرم برلیتر و pH برابر 9)، در مدت زمان 60 دقیقه، به تعادل می رسد. مقایسه عملکرد کامپوزیت کائولن- زئین با کائولن خالص، در شرایط عملیاتی یکسان (دما، pH، غلظت جاذب و زمان تماس)، نشان داد که اصلاح سطح کائولن با پلیمر طبیعی زئین، سبب بهبود بازده جذب در حدود 30 درصد شده است. داده های ظرفیت جذب، روی ایزوترم فروندلیچ و لانگمویر و معادله شبه درجه دوم به عنوان مدل سینتیکی حاکم، به خوبی،برازش شد. همچنین، بیشینه جذب کامپوزیت کائولن- زئین،135 میلیگرم متیلن بلو بر گرم، به دست آمد.