تمرین درمانی با تمرکز بر مفصل ران در مقایسه با سایر مداخلات درمانی در سندروم درد کشککی-رانی: مروری روایتی
نویسندگان
1 گروه آموزشی فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
2 گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3 گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.5.3319چکیده
مقدمه و اهداف سندروم درد کشککی-رانی یکی از شایعترین علل درد قدامی زانو در افراد فعال، بهویژه زنان جوان است. این اختلال معمولاً هنگام فعالیتهایی مانند دویدن، یا نشستن طولانیمدت با زانوهای خمیده تشدید میشود. گرچه درمانهای متعددی برای این مشکل پیشنهاد شدهاند، مطالعات اخیر نشان میدهند ضعف یا اختلال عملکرد عضلات مفصل ران و تنه میتواند نقش قابلتوجهی در ایجاد یا تداوم علائم داشته باشد. هدف از این مطالعه مروری، مقایسه اثربخشی تمرینات تقویتی مفصل ران با سایر مداخلات درمانی در افراد مبتلا به این سندروم از نظر کاهش درد، بهبود عملکرد و ارتقاء الگوهای حرکتی است. مواد و روشها در این مطالعه، مقالات از پایگاههای اطلاعاتی پابمد، پدرو، امباس، کوکران، سیناهل، آمِد و اسپرت دیسکاس تا سال 2025 جستوجو شدند. کلمات کلیدی شامل Patellofemoral pain syndrome, hip, trunk, gluteus , proximal, exercise, rehabilitation, strength, endurance, and motor control بودند. تنها مقالات تمام متن انگلیسی با ارزیابی حداقل یکی از متغیرهای درد، عملکرد یا شاخصهای بیومکانیکی وارد مطالعه شدند.یافتهها بیشتر مطالعات بر روی زنان بین 18 تا 35 سال انجام شده بود. از مجموع 1124 مطالعه شناساییشده، 1089 مورد براساس عنوان و چکیده حذف شدند. پس از بررسی 36 مقاله متن کامل، 6 مقاله بهدلیل دادههای نامشخص کنار گذاشته شدند. در نهایت، 25 مطالعه معیارهای ورود را داشتند و در این مرور وارد شدند. بیشتر مطالعات نشان دادند تمرینات تقویتی مفصل ران در مقایسه با سایر روش های درمانی مانند تمرینات زانو محور یا درمانهای غیرفعال، تأثیر بیشتری در کاهش درد، بهبود عملکرد و اصلاح الگوهای حرکتی بیماران مبتلا به سندرم درد کشککی-رانی داشته اند. با اینحال، برخی مطالعات نتایج متناقضی درارتباطبا تأثیر بر پارامترهای کینماتیکی گزارش کردند. بهطورکلی، تمرینات مفصل ران بهعنوان رویکردی مؤثر در مدیریت این سندرم مطرح شدهاند، هرچند تنوع در روشهای مداخله و ابزارهای ارزیابی، مقایسه مستقیم نتایج را با چالش مواجه میسازد.نتیجهگیری تمریناتی که عضلات ناحیه ران را هدف قرار میدهند ممکن است در درمان سندروم درد کشککی-رانی مؤثرتر از تمرکز صرف بر زانو یا سایر روشهای درمانی باشند. تقویت عضلات ران میتواند به کاهش درد و بهبود عملکرد منجر شود. بااینحال، برای اثبات برتری قطعی این تمرینات نسبت به سایر روشها، انجام مطالعات بیشتر ضروری است.