بررسی تأثیر شاخص‌های سرمایه فکری و عدم تقارن اطلاعاتی بر بازده پرتفوی سهام: رشدی یا ارزشی؟

نویسندگان

1 دانشیار حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران..

2 کارشناس ارشد حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شاخص‌های سرمایه فکری و عدم تقارن اطلاعاتی بر بازده سهام رشدی و ارزشی به صورت تجربی بوده است. سرمایه فکری با استفاده از سه معیار سرمایه انسانی، کارایی سرمایه ساختاری و کارایی سرمایه بهره‌وری مورد سنجش قرار گرفته است و تفکیک سهام به رشدی و ارزشی با استفاده از نسبت pe و نرخ رشد دارایی‌ها انجام شده است. همچنین، اندازه شرکت، نسبت اهرمی به عنوان متغیرهای کنترلی، وارد الگوی پژوهش شدند. نمونه پژوهش، مشتمل بر 78 شرکت‏ در بازه زمانی سال‏های 1390 الی 1396 است. نتایج به دست‏ آمده با استفاده از رگرسیون داده‌های ترکیبی حاکی از آن است که از بین شاخص‌های سرمایه فکری، شاخص سرمایه انسانی تأثیر مثبت و معنادار، کارایی ساختاری تأثیر منفی و معنادار و کارایی بهره‌وری تأثیر منفی و معناداری با بازده پرتفوی سهام رشدی براساس pe داشته‌اند همچنین نسبت سرمایه انسانی تأثیر منفی و معنادار، کارایی ساختاری تأثیر مثبت و معنادار و کارایی سرمایه بهره‌وری تأثیر منفی و معنادار با بازده پرتفوی ارزشی بر اساس نسبت pe داشته‌اند. آزمون فرضیه دوم هم نشان داد که سرمایه انسانی و کارایی سرمایه بهره‌وری در هر دو پرتفوی رشدی و ارزشی سهام بر اساس رشد دارایی‌ها تأثیر منفی و معناداری بر بازده سهام داشته‌اند اما کارایی ساختاری تأثیری بی معنی در هر دو پرتفوی رشدی و ارزشی بر بازده سهام داشته است عدم تقارن اطلاعاتی در هر دو پرتفوی رشدی و ارزشی بر اساس نسبت pe و رشد دارایی‌ها تأثیر مثبت و معناداری بر بازده داشته است.