بررسی ارتباط بین شدت فعالیت عضله گلوتئوس مدیوس و میزان درد در بیماران مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال: یک مقاله مقطعی
نویسندگان
1 گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه فیزیوتراپی، کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویان، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.32598/SJRM.14.5.3357چکیده
مقدمه و اهداف سندروم درد پتلوفمورال یکی از شایعترین علل درد قدامی زانو بهویژه در میان افراد فعال و ورزشکاران است. یکی از عوامل بیومکانیکی مؤثر در بیماران مبتلا به سندرم درد کشککی رانی، اختلال در عملکرد عضله گلوتئوس مدیوس است که نقش مهمی در تثبیت و کنترل پویای اندام تحتانی دارد. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بین شدت فعالیت الکترومیوگرافیک عضله گلوتئوس مدیوس و شدت درد زانو در افراد مبتلا به سندرم درد کشککی رانی بود.مواد و روشها این مطالعه توصیفیتحلیلی از نوع مقطعی بر روی ۳۲ بیمار مبتلا به سندرم درد کشککی رانی انجام شد. شدت درد زانو با استفاده از مقیاس دیداری آنالوگ اندازهگیری شد. فعالیت عضله گلوتئوس مدیوس از طریق الکترومیوگرافی سطحی در حین فعالیت بالا و پایین رفتن از پله ثبت و نسبت به حداکثر فعالیت عضله نرمالسازی شد. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون تحلیل گردید. شدت فعالیت به دو شکل حداکثر و میانگین گزارش شد.یافتهها میانگین شدت درد بیماران 1/18±4/83 سانتیمتر و میانگین شدت فعالیت عضله گلوتئوس مدیوس در بالا رفتن از پله 12/83±24/27 و در پایین آمدن از پله 11/65±20/14 درصد MVIC گزارش شد. همچنین اوج فعالیت عضله گلوتئوس مدیوس در بالا رفتن از پله 31/31±54/599 و در پایین آمدن از پله 28/67±67/77 درصد MVIC گزارش شد. تحلیل آماری نشان داد بین شدت فعالیت این عضله و میزان درد زانو همبستگی معکوس و غیرمعنیداری وجود دارد.نتیجهگیری نتایج این مطالعه نشان داد شدت فعالیت عضله گلوتئوس مدیوس با میزان درد در بیماران مبتلا به سندروم درد قدامی زانو ارتباط غیرمعنیدار معکوسی دارد. بنابراین، تقویت این عضله میتواند بهعنوان بخشی از برنامههای توانبخشی در درمان این بیماران مدنظر قرار گیرد. مطالعات بیشتر با حجم نمونه بیشتر و کنترل متغیرهای مخدوشکننده پیشنهاد میشود.