فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) نه‌تنها با وجود جراحی بازسازی و توان‌بخشی، ثبات و عملکرد زانو را مختل می‌کند، بلکه بیماران را در طولانی‌مدت به آرتروز، کاهش سطح فعالیت و اختلالات پایدار عصبی–عضلانی مستعد می‌سازد. گنجاندن تمرینات هدفمند نوروموسکولار در برنامه‌های توان‌بخشی پس از جراحی ACL می‌تواند کنترل حس‌حرکتی را بهینه کرده، بیومکانیک ناصحیح را اصلاح و از این طریق عملکرد را بهبود و خطر آسیب مجدد را کاهش دهد. بنابراین هدف از انجام این تحقیق تأثیر تمرینات نوروماسکولار بر گشتاور و زوایای زانو در حرکت فرود تک پاو کینزوفوبیا در افراد دارای بازسازی ACL بود. مواد و روش‌ها در این پژوهش 30 نفر دارای بازسازی ACL شرکت کردند که به‌صورت تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند و فقط گروه آزمایش برنامه تمرینات عصبی-عضلانی را در یافت کردند. کینزیوفوبیا با مقیاس تامپا برای کینزوفوبیا (TSK) ارزیابی شد که دارای 17 مورد مربوط به ترس از حرکت و آسیب مجدد است. داده‌های کینتیکی و کینماتیکی با استفاده از فورس پلیت و آنالیز حرکتی در حرکت فرود تک پا اندازه‌گیری شدند. برنامه تمرینات عصبی-عضلانی شامل 9 تمرین مختلف در 16 جلسه (به‌مدت 8 هفته، هر هفته 2 جلسه و هر جلسه حدود 1 ساعت) بود. برای بررسی تأثیر تمرین از آزمون آنالیز واریانس با اندازه‌گیری تکراری استفاده شد. یافته‌ها  نتایج نشان داد تمرینات عصبی-عضلانی تأثیر معنی‌داری بر بهبود زاویه فلکشن زانو، گشتاور فلکشن زانو، زاویه ابداکشن زانو، گشتاور ابداکشن زانو، زاویه چرخش داخلی زانو، گشتاور چرخش داخلی زانو، نیروی عکس‌العمل زمین در حرکت فرود تک پا و کینزوفوبیا در افراد دارای بازسازی ACL داشت (0/05>P). نتیجه‌گیری تمرینات عصبی-عضلانی بیومکانیک فرود و کینزوفوبیا را در بیماران پس از بازسازی ACL بهبود بخشید. تمرینات نوروماسکولار به‌طور مفید عوامل خطر آسیب ACL مجدد را کاهش می‌دهد و باید در طول و بعد از توان‌بخشی سنتی پس از عمل بر آن تأکید شود.