شناسایی و تبیین عوامل موثر بر شبکهسازی سیاسی در گذر زمان در شرکت های دولتی تابعه سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران: رویکرد آمیخته
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان
2 استاد گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/jmi.2022.334645.2765چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی و رتبهبندی عوامل موثر بر شبکهسازی سیاسی در شرکتهای دولتی تابعه ایدرو میباشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت و روش توصیفی-پیمایشی و در زمره پژوهشهای آمیخته است. در بخش کیفی 19 نفر از اساتید رشته مدیریت با استفاده از مصاحبه نیمهساختاریافته و در بخش کمی 52 نفر از مدیران شرکتهای دولتی تابعه ایدرو با استفاده از پرسشنامه مقایسه زوجی مشارکت داشتند که روایی و پایایی آن تأیید شد. برای کدگذاری دادههای حاصل از مصاحبه از روش تحلیل محتوا و برای اولویتبندی پاسخها از روش دلفی فازی استفاده شده است. با استفاده از دادههای حاصل از مصاحبه 14 عامل موثر بر شبکهسازی سیاسی در سازمان شناسایی و سپس از طریق پژوهش کمیّ رتبهبندی شدند. نتایج پژوهش نشان میدهد مدیریت ذینفعان داخلی و خارجی سازمان، تشکیل ائتلاف، شناخت افراد مهم سازمان، دانش و مهارت سیاسی، ارتباطات راهبردی مهمترین عوامل موثر بر شبکهسازی سیاسی در سازمان میباشند. مدیران شرکتهای دولتی باید تلاش نمایند برای مدیریت افراد و جلب نظر آنها، تاکتیکهای نفوذ را فراگرفته و با استفاده از مهارتهای سیاسی، ذینفعان داخلی و خارجی سازمان را مدیریت نمایند و با استفاده از مهارتهای چانهزنی و مذاکره بتوانند مقامات دولتی و سرمایهگذاران را جذب سازمان نمایند. نوآوری پژوهش حاضر علاوه بر پوشش خلا تحقیقاتی موجود و توسعه ادبیات حوزه شبکه سازی سیاسی، مدیران و تصمیم گیرندگان کلیدی را از اهمیت پیشایندهای شبکه سازی سیاسی آگاه نموده و با تقویت مهمترین پیشایندها می توانند به اهداف غایی خود ذیل شبکه سازی سیاسی دست یابند.