بررسی ویژگیهای بومشناسی و رویشگاهی گونه شمح بیابانی Ochradenus ochradeni Abdallah، در منطقة بهمن ابرکوه، استان یزد
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 استادیار، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مرتعداری، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
5 استادیار، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
6 کارشناس ارشد، اداره منابع طبیعی یزد، یزد، ایران
doi
10.22034/jdmal.2019.36525چکیده
برای بررسی امکان احیاء اراضی شور با گونه شمح بیابانی Ochradenus ochradeni Abdallah در پژوهش حاضر ویژگیهای رویشگاهی و اکولوژیکی این گونه در منطقه بهمن ابرکوه بررسی گردید. شرایط ژئومورفولوژی، ویژگیهای اقلیمی، فنولوژی و زیستسنجی (بیومتری) بررسی شد. نتیجهها نشان داد که شمح بیابانی بیشتر در خاکهایی با بافت درشت تا متوسط، CaCo3 زیاد 07/26 ±7/38 %، 2H2O CaSO4کم 2/0± 19/0% و pH در دامنه 1/7 تا 5/8 رشد میکند. بستر رویشگاه در بخشهایی از دشتسر فرسایشی با شیبهای ملایم بود. درصد تاج پوشش بسیار کم برابر با 39/0% است. متوسط بارشهای سالانه در دوره 17 ساله در حسینآباد mm8/61 و در بداف mm 47،و اختلاف دمایی زیاد در فصول تابستان و زمستان است. فصل خشک بسیار طولانی 10 ماه، پراکنش بارندگی ماهانه و فصلی نامنظم و فصل تابستان فاقد بارندگی مؤثر است. گونههای تیره اسفناج 52% گونههای همراه را تشکیل میداد. مرحله رویشی در فصل بهار تا نیمه شهریور، مرحله بذر دهی در تابستان تا نیمه شهریور و پائیز و زمستان مصادف با خواب گیاه بود. بیشترین درصد جوانهزنی در تیمار KNO3 1% برابر 66/86% و KNO3 2% برابر 6/76% و بیشترین سرعت جوانهزنی در KNO3 1% برابر 69/5 بذر در روز میباشد. کمترین سرعت جوانهزنی در سرمادهی 2 و 4 هفته، 38/0% اندازهگیری شد. یافتههای پژوهش نشان داد که این گونه در خاکهای غیر شور- غیر سدیمی تا شور– سدیمی رشد میکند. بنابراین با اجرای مدیریت درست و علمی مرتع میتوان از این گونه برای تغذیه دام و غنی شدن پوشش گیاهی بهره برد.