استفاده از فناوری‌های غوطه‌ور در آموزش حوزه‌های شنوایی‌شناسی و گوش و حلق و بینی: یک مرور دامنه

نویسندگان

1 گروه شنوایی شناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. و شبکه آموزشی و پژوهشی علوم شنوایی و گفتار، تهران، ایران.

2 شبکه آموزشی و پژوهشی علوم شنوایی و گفتار، تهران، ایران. و گروه شنوایی شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 شبکه آموزشی و پژوهشی علوم شنوایی و گفتار، تهران، ایران. و گروه شنوایی شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.14.4.3390
چکیده

مقدمه و اهداف در سال‌های اخیر، ورود فناوری‌های غوطه‌ور مانند واقعیت مجازی و واقعیت افزوده ، انقلابی در آموزش پزشکی به‌ویژه در حوزه‌های شنوایی‌شناسی و گوش و حلق و بینی ایجاد کرده است. این فناوری‌ها با فراهم کردن محیط‌های تعاملی و شبیه‌سازی‌های واقع‌گرایانه، فرصت‌های یادگیری منحصر‌به‌فرد و ایمن برای تمرین مهارت‌های بالینی فراهم می‌کنند. این مرور محدوده با هدف شناسایی، طبقه‌بندی و ترسیم وضعیت مطالعات منتشر‌شده مرتبط با نقش و کاربرد فناوری‌های غوطه‌ور در آموزش شنوایی‌شناسی و گوش و حلق و بینی انجام شده است.مواد و روش‌ها در این مطالعه، با استفاده از جست‌وجوی نظام‌مند در پایگاه‌های داده پابمد، ام‌بیس و آی تریپل‌ئی، مقالات مرتبط با استفاده از فناوری‌های غوطه‌ور در آموزش شنوایی‌شناسی و گوش حلق و بینی منتشر‌شده به زبان انگلیسی تا پیش از ژانویه 2025 بررسی شد. داده‌های مرتبط با هدف مطالعه به روش تحلیل توصیفی و مفهومی دسته‌بندی شدند.یافته‌ها از مجموع ۶۳۰ مقاله به‌دست‌آمده، موارد تکراری با استفاده از روش غربالگری 3 مرحله‌ای مقالات نامرتبط حذف و داده‌های ۲۳ مقاله استخراج و تحلیل شدند. براین‌اساس غالب مطالعات مورد‌بررسی، کاربرد واقعیت مجازی در شبیه‌سازی مهارت‌های جراحی و آموزشی گوش و حلق و بینی را مطرح کرده بودند. درحالی‌که مقالات در حوزه شنوایی‌شناسی، با 3 محور عمده شبیه‌سازهای آزمون شنوایی، آموزش آناتومی گوش و شبیه‌سازی تجویز و تنظیم سمعک سهم کمتری از مطالعات را داشتند.نتیجه‌گیری گستردگی مطالعات از منظر نوع فناوری و حوزه اثرگذاری در آموزش‌های شنوایی‌شناسی و گوش و حلق و بینی، در کنار تأکید مطالعات بر اثربخشی آن در رضایت فراگیران و کاهش خطاهای مرتبط با آموزش، برنامه‌ریزی برای توسعه و ارزیابی بیشتر این فناوری‌ها با هدف بهبود یادگیری عملی دانشجویان و ایجاد فرصت‌های آموزشی نوین را مورد توجه قرار می‌دهد.