مقایسه کنترل پاسچر در افراد با و بدون بازسازی لیگامان صلیبی قدامی در 1 سال پس از جراحی: یک مرور نظاممند
نویسندگان
1 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.4.3365چکیده
مقدمه و اهداف لیگامان صلیبی قدامی یکی از ساختارهای کلیدی در حفظ ثبات مکانیکی و عملکردی مفصل زانو به شمار میرود. پارگی لیگامان صلیبی قدامی خودبهخود ترمیم نمیشود، حتی بازسازی آن با استفاده از آلوگرافت یا آتوگرافت نیز نمیتواند عصبدهی مجدد گیرندههای مکانیکی را فراهم کند. بنابراین هدف از این مرور نظاممند، مقایسه کنترل پاسچر در افراد با و بدون بازسازی لیگامان صلیبی قدامی 1 سال پس از جراحی بود.مواد و روشها مقالات مرتبط با این موضوع از پایگاههای اطلاعاتی معتبر شامل امبیس، پابمد، مدلاین،اسپرت دیسکاس، سیناهل و اِیامایدی با استفاده از واژگان کلیدی مانند ACL, anterior cruciate ligament, reconstruction, rehabilitation, injury, surgery, motor control, motor learning, balance, stability, proprioception, angle, moment, control, perturbation, neuromuscular, and biomechanics. استخراج شدند. جستوجو با تمرکز بر مقالات منتشرشده بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۵ انجام شد. تنها مقالاتی وارد مطالعه شدند که کنترل حرکتی را در افراد تا ۱۲ ماه پس از بازسازی لیگامان صلیبی قدامی بررسی کرده و آنها را با یک گروه کنترل فعال مقایسه کرده بودند.یافتهها جستوجوی اولیه ۶۲۰۷ مقاله پژوهشی مرتبط را شناسایی کرد. پس از بررسی عناوین و چکیدهها، ۳۳۴ مقاله برای بررسی بیشتر انتخاب شدند. درنهایت، ۳۳ مطالعه براساس معیارهای ورود و خروج برای تحلیل نهایی واجد شرایط تشخیص داده شدند.نتیجهگیری نتایج این مطالعه نشان داد که بازسازی لیگامان صلیبی قدامی بهطور منفی بر پایداری دو پا و تک پا، قدرت، هماهنگی عضلانی و الگوهای حرکتی بیومکانیکی تأثیر میگذارد. این یافتهها میتوانند به شناسایی ضعفهای موجود در فرایند توانبخشی کمک کرده و در طراحی برنامههای توانبخشی بهبود یافته مؤثر باشند.