مقایسه تأثیر فوری ارتعاش موضعی و کینزیوتیپ بر قدرت، حس عمقی و درد زانو در استئوآرتریت زانو

نویسندگان

1 گروه فیزیوتراپی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 گروه ارتوز-پروتز، مرکز تحقیقات فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.14.4.3331
چکیده

مقدمه و اهداف از شایع‌ترین علل زانو درد، استئوآرتریت زانو است. استئوآرتریت زانو به‌عنوان بیماری مفصلی دژنراتیو شناخته می‌شود. استئوآرتریت زانو بیشتر در افراد مسن دیده می‌شود و علائم بالینی رایج آن با سفتی و تورم زانو، درد، کاهش قدرت عضله کوادریسپس و نقص در حس عمقی زانو همراه است. از‌جمله اقدامات فیزیوتراپی قابل‌استفاده برای این بیماران می‌توان به ارتعاش موضعی عضله و کینزیوتیپ اشاره کرد. هدف مطالعه حال حاضر استفاده از این دو روش و مقایسه آن‌ها به‌منظور کاهش فوری درد، بهبود فوری حس عمقی و افزایش فوری قدرت عضله کوادریسپس بود. مواد و روش‌ها این پژوهش به‌صورت کارآزمایی بالینی شبه‌تجربی با پیش‌آزمون پس‌آزمون بود که بر روی 34 نفر با استئوآرتریت زانو در محدوده سنی 45 تا 65 سال انجام شد. افراد در 2 گروه (هر گروه 17 نفر) به‌صورت تصادفی تقسیم‌بندی شدند. برای یک گروه کینزیوتیپ به‌صورت 50 درصد کشش به شکل Y و  Iو از ابتدا به انتهای عضله به‌منظور تقویت عضله کوادریسپس استفاده شد و بر گروه دیگر ارتعاش موضعی عضله با فرکانس 60 هرتز روی قدام زانو و روی خود عضله کوادریسپس برای 4 بار (هر بار به‌مدت 5 دقیقه ارتعاش و 60 ثانیه استراحت در 1 جلسه) اعمال شد. در این پژوهش قدرت عضله کوادریسپس با دستگاه دینامومتر ایزومتری، حس عمقی ازطریق حس وضعیت مفصل به روش گونیامتری دیجیتال و درد به‌وسیله مقیاس دیداری درد اندازه‌گیری شد.یافته‌ها در مقایسه بین‌گروهی، تفاوت معناداری در جهت بهبود قدرت عضله کوادریسپس (p=0/49) و حس عمقی (p=0/972) در هر دو گروه بعد از اعمال ارتعاش موضعی و کینزیوتیپ مشاهده نشد. در‌حالی‌که تفاوت معناداری در جهت کاهش درد بین 2 گروه مشاهده شد (p=0/006) که میزان بهبودی درد بعد از اجرای ارتعاش موضعی بیشتر از کینزیوتیپ بود. در مقایسه درون‌گروهی هر دو گروه، متغیرهای قدرت عضله کوادریسپس در گروه ارتعاش موضعی (p=0/262) و در گروه کینزیوتیپ (p=0/088) و حس عمقی مفصل زانو در گروه ارتعاش موضعی (p=0/090) و در گروه کینزیوتیپ (p=0/087) تفاوت معناداری بعد از مداخله در مقایسه با قبل از مداخله نداشتند. درحالی‌که متغیر درد کاهش معناداری در جهت بهبود در هر دو گروه در مقایسه با قبل از مداخله داشت (p=0/001).نتیجه‌گیری اثرات فوری هر دو مداخله ارتعاش موضعی عضله و کینزیوتیپ در جهت بهبود قدرت عضله کوادریسپس و حس عمقی مفصل زانو تأثیر مثبت چشمگیری نداشت. هیچ‌یک از مداخلات بر دیگری درزمینه قدرت عضله کوادریسپس و حس عمقی مفصل زانو برتری نداشت. هر دو مداخله باعث کاهش درد در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو شدند و میزان بهبود درد بعد از اجرای ارتعاش موضعی بیشتر از کینزیوتیپ بود.