ارائه الگوی پیشنهادی کیفیت حسابرسی عملیاتی در بخش عمومی ایران با رویکرد نظریه پردازی زمینه بنیان
نویسندگان
1 دانشیار حسابداری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حسابداری ،واحد تهران مرکز ،دانشگاه آزاداسلامی ،تهران ،ایران
doi
چکیده
سیستم حسابرسی یکی از خرده نظامهای فعال در نظام پاسخگویی است که نقش مهمی در ارزیابی پاسخگویی نهادهای بخش عمومی ایفا می کند. حسابرسی عملیاتی به عنوان بخشی از سیستم حسابرسی جامع که از شیوه های نوین برای ارزیابی کارائی، اثربخشی و صرفه اقتصادی منابع مالی عمومی و عملیاتی دستگاه های اجرایی استفاده میکند؛ در ارزیابی انواع و سطوحی از مسئولیت پاسخگویی به ایفای نقش میپردازد. هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدلی برای کیفیت حسابرسی عملیاتی در بخش عمومی ایران، با توجه به ویژگیهای محیطی و شرایط حاکم بر کشور میباشد. در این رابطه با توجه به رویکرد اکتشافی تحقیق و بهرهگیری از رهیافت کیفی، از روش نظریهپردازی زمینهبنیان استفاده شده است. به این منظور در سال 1398 با اخذ نظرات 26 نفر از خبرگان با تخصص حسابرسی عملیاتی که در این حوزه دارای تجربه اجرایی هستند از طریق مصاحبههای عمیق، به بررسی عوامل تأثیرگذار بر کیفیت حسابرسی عملیاتی پرداخته شد و در انتها "مدل یکپارچه کیفیت حسابرسی عملیاتی در ایران"، شامل شرایط علّی، عوامل مداخلهگر و بستر و همچنین راهبردهای دستیابی به کیفیت حسابرسی عملیاتی و پیامدهای آنها ارائه گردیده است. در این تحقیق، کیفیت حسابرسی عملیاتی با استفاده از رویکرد سیستمی و با نگرش به تمام اجزای سیستم حاکم در نظام بخش عمومی ایران بررسی شده است. دادههای پژوهش به کمک روشهای کُدگذاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و مقولههای اصلی و خردمقولهها(مفاهیم) استخراج گردید. به کمک رویکرد سیستمی که شامل ورودیها، فرایند، خروجیها، نتایج و عوامل زمینه ای است،