تأثیر یک دوره تمرین هوازی بر متغیرهای منتخب همورولوژیکی، همودینامیکی و بیومکانیکی عملکرد عضله قلب مردان میانسال مبتلا به عارضه قلبی

نویسندگان

1 گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. و گروه بیومکانیک ورزشی و توانبخشی، پژوهشکده علوم حرکتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.14.4.3347
چکیده

مقدمه و اهداف با‌توجه‌به ادعای اثرگذاری فعالیت ورزشی منظم بر عملکرد قلب، هدف از انجام این مطالعه تأثیر یک دوره تمرین هوازی بر متغیرهای منتخب همورولوژیکی، همودینامیکی و بیومکانیکی عملکرد عضله قلب مردان میانسال مبتلا به عارضه قلبی بود.مواد و روش‌ها در این پژوهش نیمه‌آزمایشگاهی، 34 بیمار قلبی مرد میانسال در محدوده سنی 40 تا 65 سال، متعاقب سکته قلبی، پیوند بای‌پس عروق کرونر و مداخله عروق کرونر از راه پوست شرکت داشتند و در 2 گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش، به مدت 8 هفته، 3 بار در هفته تمرینات هوازی زیر بیشینه انجام دادند. از آمار استنباطی آنالیز کوواریانس و تی وابسته به همراه آزمون ویلکاکسون به‌منظور مقایسه درون‌گروهی و بین‌گروهی در سطح معنی‌داری p≤0/05 استفاده شد.یافته‌ها نتایج افزایش معنادار متغیرهای همورولوژیک (گلبول سفید خون، سرعت رسوب گلبول‌های قرمز، هماتوکریت و لیپوپروتئین‌ها)، متغیرهای همودینامیک (حجم‌ضربه‌ای، ضربان‌قلب استراحتی و فشار خون دیاستولیک) و متغیرهای بیومکانیک عملکرد قلب (کسرجهشی، ابعاد و حجم حفرات قلب) (p≤0/05) در پی برنامه توان‌بخشی (تمرین هوازی) را نشان داد. نتیجه‌گیری با‌توجه‌به نتایج، با عنایت به ماهیت اثرگذاری تمرینات هوازی بر متغیرهای مختلف خون، پروتکل تمرینی مورد‌استفاده در این پژوهش را می‌توان برای بهبود عملکرد متغیرهای هماتولوژیک، همودینامیک و عملکرد بیومکانیکی عضله قلب بیماران قلبی توصیه کرد.