تغییرات مرکز فشار پا و گشتاور آزاد هنگام راه رفتن در نوجوانان مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک کمری چپ و راست
نویسندگان
1 گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
3 گروه حرکتشناسی، دانشگاه مونترال، کبک، کانادا.
4 گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
5 گروه حرکتشناسی انسانی، دانشگاه کبک تروا ریویر، کبک، کانادا.
doi
10.32598/SJRM.14.4.3359چکیده
مقدمه و اهداف اسکولیوز ناشناخته نوجوانی یک ناهنجاری پیچیده و با شیوع بالاست که راستای ستون فقرات، اختلال درکنترل پاسچر و مکانیک راه رفتن را تحت تأثیر قرار میدهد. این مطالعه تأثیرات بیومکانیکی سمت انحنای اسکولیوز کمری بر پارامترهای کینماتیکی مرکز فشار پا و گشتاور آزاد را ارزیابی کرد.مواد و روشها در این مطالعه، ۱۴ نوجوان مبتلا به اسکولیوز ناشناخته نوجوانی کمری (۷ نفر با انحنای راست و ۷ نفر با انحنای چپ) و ۱۶ نفر دیگر که گروه کنترل سالم را تشکیل میدادند شرکت کردند. دادههای مربوط به کینماتیک مرکز فشار پاها و گشتاور آزاد راه رفتن مبتنی بر خروجی 2 صفحه نیروی کیستلر در طول فاز استقرار راه رفتن جمعآوری شدند. تجزیهوتحلیلهای آماری با استفاده از تکنیکهای مانووا برای دادههای گسسته و نقشهبرداری پارامتری آماری (SPM)برای دادههای سری زمانی انجام شدند. یافتهها نتایج نشان داد گروه اسکولیوز اصلی طول قد (021/p=0) و طول تنه (052/p=0) بلندتری در مقایسه با گروه کنترل داشتند. همچنین تفاوت معنیداری در تغییرات مرکز فشار داخلی-خارجی COPML و گشتاور آزاد در هر دو پای راست و چپ بین گروهها مشاهده نشد. بااینحال، مقدار میانیگن COPAP در پای چپ بین دو گروه کنترل و اسکولیوز اصلی تفاوتی را نشان داد (0/040=p). علاوهبراین، زیرگروه اسکولیوز کمری چپ در پای چپ (سمت تحدب) دامنه COPAP بزرگتری در مقایسه با گروه کنترل (0/027=p) نشان داد. مقایسههای spm تفاوت معنیداری در گشتاور آزاد پای چپ بین دو گروه کنترل و اسکولیوز راست کمری نشان داد (0/005=p).نتیجهگیری زیرگروههای اسکولیوز کمری راست و چپ سازگاریهای راه رفتن مشخصی، بهویژه در مرکز فشار و پویایی گشتاور آزاد را نشان دادند. ادغام زیرگروهها تفاوتهای بیومکانیکی قابلتوجهی را پنهان کرد و نیاز به استراتژیهای توانبخشی ویژه برای هر سمت انحنا را برای افزایش ثبات راه رفتن و کنترل عصبیعضلانی در اسکولیوز ناشناخته نوجوانی برجسته کرد. مطالعات آینده باید زیرگروههای اسکولیوز را بهطور جداگانه تجزیهوتحلیل کنند تا پروفایلهای بیومکانیکی آنها را مشخص کنند.