اثر 6 هفته تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات عصبیعضلانی بر درد، عملکرد زانو و نوسانات مرکز فشار در افراد دارای سندرم درد کشککیرانی: یک کارآزمایی بالینی
نویسندگان
1 گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
2 گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوازمی، تهران، ایران.
3 گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوازمی، تهران، ایران.
4 گروه آموزشی مربیگری ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.4.3364چکیده
مقدمه و اهداف سندرم درد کشککیرانی یکی از شایعترین علل درد قدام زانو در جوانان و ورزشکاران است که با ضعف عضلات مرکزی، اختلالات کنترل پاسچر و ناهنجاریهای بیومکانیکی اندام تحتانی همراه است. هدف این مطالعه، بررسی و مقایسه اثربخشی 6 هفته تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات عصبیعضلانی بر شدت درد، نوسانات مرکز فشار و عملکرد حرکتی در افراد مبتلا به سندرم درد کشکیرانی بود.مواد و روشها این پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی تصادفیشده با 3 گروه موازی (2 گروه آزمایش و 1 گروه کنترل) بود. ۴۵ شرکتکننده دارای سندرم درد کشکیرانی بهصورت تصادفی در 3 گروه تمرینات ثبات مرکزی، تمرینات عصبیعضلانی و کنترل قرار گرفتند. شرکتکنندگان 6 هفته و3 جلسه در هفته تمرین کردند؛ گروه اول تمرینات ثبات مرکزی و گروه دوم تمرینات عصبیعضلانی را انجام دادند. گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. شدت درد با استفاده از مقیاس دیداری سنجش درد، تعادل ایستا ازطریق ارزیابی نوسانات مرکز فشار با دستگاه فورسپلیت و عملکرد زانو با استفاده از آزمونهای اسکوات و پایین آمدن از پله، قبل و بعد از 6 هفته تمرین (در مراحل پیشآزمون و پسآزمون) اندازهگیری شدند. برای تحلیل دادهها از آزمون تی زوجی، تحلیل کوواریانس و نرمافزار SPSS نسخه 21 استفاده شد. سطح معناداری در تمامی آزمونها کمتر از 0/05 در نظر گرفته شد.یافتهها نتایج نشان داد هر دو گروه تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات عصبیعضلانی نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری در شدت درد، نوسانات مرکز فشار و بهبود عملکرد حرکتی (اسکوات و گام به پایین) نشان دادند (برای همه متغیرها: P<0/001). بااینحال گروه تمرینات عصبیعضلانی در همه مؤلفهها بهبود بیشتری داشت. بهطور خاص، در کاهش شدت درد (P=0/001)، کاهش نوسان مرکز فشار (P=0/001)، و افزایش امتیاز عملکردی اسکوات (P=0/001) و گام به پایین از پله (P=0/001)، عملکرد گروه تمرینات عصبیعضلانی بهطور معناداری بهتر از تمرینات ثبات مرکزی بود.نتیجهگیری تمرینات عصبیعضلانی اثربخشی بالاتری نسبت به تمرینات ثبات مرکزی در بهبود درد، تعادل ایستا و عملکرد زانو در بیماران مبتلا به سندرم درد کشککیرانی داشتند. توصیه میشود این نوع تمرینات بهعنوان بخشی از پروتکل توانبخشی استاندارد برای این بیماران به کار گرفته شود.