مقایسه عملکرد عضلات اکستانسور پشت در مردان مسن با و بدون پوسچر هایپرکیفوز ناشی از افزایش سن: یک مطالعه پروتکل
نویسندگان
1 گروه فیزیوتراپی،کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. و گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات پروتئومیکس، دانشکده علوم پزشکی وابسته، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران.
doi
10.32598/SJRM.14.4.3328چکیده
مقدمه و اهداف علیرغم مطالعات فراوان درزمینه پوسچر هایپرکیفوز، هنوز سؤالات متعددی درمورد علتشناسی و عوامل مؤثر بر آن مطرح است. تاکنون تمرکز اکثر مطالعات قبلی بر زنان مسن بوده است. عوامل مؤثر بر هایپرکیفوز در مردان بهخوبی بررسی نشده است. هدف مطالعه حاضر، مقایسه قدرت، تحمل و توانایی بازسازی حس نیروی عضلات اکستانسور پشت در مردان مسن با و بدون پوسچر هایپرکیفوز است. مواد و روشها این یک مطالعه پروتکل از یک مطالعه مقطعی روی70 مرد سالمند 60 تا 80 ساله است. بعد از تقسیم شرکتکنندگان به 2 گروه با (تعداد= 35) و بدون (تعداد=35) پوسچر هایپرکیفوز توراسیک، قدرت، تحمل و خطای بازسازی حس نیروی عضلات اکستانسور پشت اندازهگیری و بین 2 گروه مقایسه شد. کیفوز توراسیک با استفاده از خطکش منعطف و عملکرد عضلات اکستانسور پشت به کمک دستگاه لود سل اس شکل بررسی میشود. براساس نتایج آزمون شاپیرو ویلک، جهت مقایسه متغیرها بین 2 گروه از آزمون تی مستقل یا منویتنی استفاده شد. برای بررسی رابطه بین متغیرهای عملکرد عضلات اکستانسور پشت با کیفوز توراسیک از آزمون پیرسون یا اسپیرمن استفاده میشود.
