بررسی رابطه بین مدل برنامه ریزی درسی مرجح اعضای هیئت علمی با روشها و راهبردهای تدریس و فنون ارزشیابی مورد استفاده آنان
نویسندگان
1 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
4 کارشناسی ارشد رشته مدیریت آموزشی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
رویکردهای اعضای هیئتعلمی به برنامهریزی درسی مبنای بهکارگیری روشهای تدریس، راهبردهای تدریس و فنون ارزشیابی آنهاست. هدف کلی این پژوهش بررسی رابطه بین مدل برنامهریزی درسی مرجح اعضای هیئت علمی با روشها و راهبردهای تدریس و فنون ارزشیابی مورد استفاده آنان بود. روش تحقیق توصیفی – پیمایشی از نوع تبیینی و جامعه تحقیق شامل کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه شیراز شامل 661 نفر در سال 90-1389 بود که با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای 71 عضو هیئتعلمی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس محقق ساخته مدل برنامهریزی درسی و پرسشنامه بررسی عملکرد اعضای هیئت علمی در فرایند یاددهی و یادگیری بود که پس از محاسبه روایی و پایایی توزیع و جمعآوری شد. دادهها با استفاده از آزمون فریدمن و تحلیل واریانس چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که مدل برنامهریزی درسی نیمه متمرکز مدل مرجح اعضای هیئتعلمی دانشگاه شیراز است، رابطه معناداری بین مدل برنامهریزی درسی مرجح اعضای هیئت علمی با روشها و راهبردهای تدریس آنان وجود دارد، تعامل مدل برنامهریزی درسی و سابقه تدریس اعضای هیئت علمی با روشها، راهبردهای تدریس و فنون ارزشیابی آنان رابطه معنادار دارد و تعامل مدل برنامهریزی درسی مرجح با مرتبه علمی اعضای هیئت علمی با روشها و راهبردها و فنون ارزشیابی آنان رابطه معنادار ندارد.
