فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف پریشانی اخلاقی نوعی مشکل اخلاقی است و زمانی رخ می‌دهد که درمانگران کار درست را بدانند اما به‌دلیل محدودیت‌های داخلی، موانع بیرونی یا عدم اطمینان نمی‌توانند به آن دست یابند. دیسترس اخلاقی به‌عنوان یک نگرانی مهم در عملکرد مراقبت‌های بهداشتی شناخته شده است و می‌تواند پیامدهای شخصی، حرفه‌ای و عملی قابل‌توجهی داشته باشد. باتوجه‌به تأثیر پیامدهای منفی پریشانی اخلاقی بر سلامت فیزیکی و روانی، هدف از این پژوهش بررسی پریشانی اخلاقی در بین کاردرمانگران شهر تهران بود.مواد و روش‌ها مطالعه حاضر به‌صورت مقطعی در بین ۱۷۲ نفر از کاردرمانگران انجام شد. جامعه موردمطالعه کاردرمانگران شاغل در مراکز خصوصی و دولتی شهر تهران بودند و نمونه‌گیری به‌صورت خوشه‌ای و تصادفی از مناطق 22 گانه تهران انجام شد. پرسش‌نامه‌های دیسترس اخلاقی به‌صورت حضوری تکمیل و پس از جمع‌آوری آن‌ها تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 20 انجام شد.یافته‌ها میانگین دیسترس اخلاقی در کاردرمانگران 6/22±46/33 برآورد شد. مقایسه دیسترس اخلاقی در مردان و زنان نشان داد اختلاف معناداری میان میانگین دیسترس اخلاقی در دو گروه وجود دارد (P=0/001) و مردان دیسترس بیشتری را تحمل می‌کنند. دیسترس اخلاقی در کاردرمانگرانی که در مرکز دولتی مشغول بودند (P<0/001) بیشتر و معنادار بود و همچنین همبستگی مثبت معنادار بین دیسترس اخلاقی با ساعات کاری درمانگران مشاهده شد (P<0/05).نتیجه‌گیری نتایج نشان داد کاردرمانگران با دیسترس اخلاقی مواجه هستند و همین مسئله لزوم آموزش به کاردرمانگران دررابطه‌با مفهوم دیسترس اخلاقی و راهکارهای مقابله با آن را نشان می‌دهد.